محمد مهرابی در گفت و گو با ایسنا، با اشاره به فلسفه شکلگیری جهاددانشگاهی اظهار کرد: جهاددانشگاهی از ابتدا با یک مأموریت صرفا دانشگاهی و پژوهشی شکل نگرفت، بلکه قرار بود حلقه واسطی میان دانشگاه، جامعه و نیازهای واقعی کشور باشد؛ نهادی که بتواند دانش و تخصص را از فضای نظری به میدان عمل بیاورد و در کنار آن، به موضوع فرهنگ و تربیت نیروی انسانی مؤمن، خلاق، مسئولیتپذیر و مسئلهمحور توجه داشته باشد.
وی افزود: شاید یکی از مهمترین وجوه تمایز جهاددانشگاهی همین نگاه تلفیقی باشد؛ نگاهی که علم را از فرهنگ جدا نمیبیند و پیشرفت را در تولید فناوری یا دستاوردهای پژوهشی خلاصه نمیکند. جامعهای که قرار است به پیشرفت برسد، همزمان به سرمایه علمی، سرمایه فرهنگی و سرمایه انسانی نیاز دارد و جهاددانشگاهی طی سالهای فعالیت خود تلاش کرده است این سه حوزه را در کنار یکدیگر قرار دهد.
رئیس حوزه هنری البرز ادامه داد: امروز یکی از مهمترین نیازهای کشور، تقویت همکاری میان نهادهایی است که هرکدام بخشی از ظرفیت علمی، فرهنگی، اجتماعی و انسانی جامعه را در اختیار دارند. اگر این ظرفیتها به صورت جزیرهای و منفک از یکدیگر عمل کنند، بخش قابل توجهی از توان کشور بلااستفاده باقی خواهد ماند؛ اما اگر دانشگاه، حوزه فرهنگ، هنر، پژوهش و نهادهای اجتماعی در یک مسیر مشترک حرکت کنند، میتوانند برای مسائل پیچیده امروز راهکارهای مؤثرتری ارائه دهند.
مهرابی با بیان اینکه فرهنگ در همه فرایندهای توسعه و پیشرفت نقش زیربنایی دارد، تصریح کرد: نمیتوان از پیشرفت علمی و فناوری سخن گفت، اما از فرهنگ و هنر غفلت کرد. فناوری زمانی میتواند به ارتقای کیفیت زندگی مردم منجر شود که در یک بستر فرهنگی مناسب قرار گیرد و بتواند با نیازها، هویت و زیست واقعی جامعه ارتباط برقرار کند. از همین منظر، جهاددانشگاهی به عنوان نهادی که در مرز میان دانشگاه، جامعه و فرهنگ فعالیت کرده، میتواند نقش مهمی در ایجاد این پیوند ایفا کند.
این مسئول خاطرنشان کرد: هنر نیز در این میان تنها یک ابزار برای سرگرمی یا تولید آثار زیباشناختی نیست؛ هنر میتواند مسائل جامعه را روایت، آسیبها را آشکار و گفتوگو ایجاد کند و حتی به جامعه برای فهم بهتر مسائل خود کمک کند. بنابراین هر اندازه ارتباط میان مراکز علمی و پژوهشی با مجموعههای فرهنگی …
