حمیدرضا گلمحمدی تواندشتی، پژوهشگر آیینها و فرهنگ مذهبی مازندران، در یادداشتی که به مناسبت فرارسیدن دوم مرداد آغاز سال نوتبری در اختیار ایسنا قرار داد؛ نوشت: دوم مرداد در تقویم فرهنگی مردم مازندران، روزی فراتر از یک تغییر ساده در برگهای سالنامه است؛ روزی است که صدای تاریخ و فرهنگ یک سرزمین کهن از دل قرنها به گوش میرسد؛ روزی که با آغاز سال نو تبری، خاطره جمعی مردمانی زنده میشود که زندگی، باورها، تلاشها و شادیهای خود را در پیوندی عمیق با طبیعت و آیینهای نیاکان خویش معنا کردهاند.
فرهنگ تبری، مجموعهای از خاطرات تاریخی، زبان، موسیقی، آیینها، باورها و شیوه زیستی است که نسل به نسل منتقل شده و همچنان در تار و پود زندگی مردم مازندران جریان دارد. سال نو تبری نیز بخشی از همین میراث معنوی است که یادآور روزگاری است که انسانها با طبیعت هماهنگ بودند، آغاز سال را با امید به برکت زمین، فراوانی محصول و سربلندی خانوادهها جشن میگرفتند.
در جهان امروز که بسیاری از فرهنگهای بومی زیر سایه سرعت زندگی مدرن و گسترش الگوهای یکسان فرهنگی قرار گرفتهاند، توجه به آیینهای اصیل محلی ضرورتی انکارناپذیر است. پاسداشت سال نو تبری، تنها بزرگداشت یک سنت تاریخی نیست؛ بلکه اقدامی برای حفظ هویت فرهنگی، تقویت احساس تعلق اجتماعی و انتقال ارزشهای بومی به نسلهای آینده است.
هویت فرهنگی یک جامعه زمانی پایدار میماند که مردم آن، گذشته خویش را بشناسند و نسبت به میراث برجایمانده از پیشینیان احساس مسئولیت کنند. اگر زبانها، آیینها و سنتهای بومی فراموش شوند، بخشی از حافظه تاریخی یک ملت نیز به فراموشی …
