به گزارش ایسنا ، صنعت سیمان به عنوان یکی از صنایع راهبردی و مادر کشور، طی بیش از ۹ دهه فعالیت، نقش مهمی در توسعه زیرساختها، اجرای پروژههای عمرانی، اشتغالزایی و ارزآوری ایفا کرده و امروز با ظرفیت اسمی حدود ۹۰ میلیون تن در سال، نهتنها نیاز بازار داخلی را تامین؛ بلکه یکی از صادرکنندگان مهم سیمان و کلینکر در منطقه نیز به شمار میرود.
اما این صنعت و کارخانجات آن طی سالهای اخیر بیش از هر زمان دیگری با چالشهایی از جمله ناترازی انرژی، محدودیتهای تامین برق و گاز، افزایش هزینههای تولید، افت بخشی از بازارهای صادراتی و مداخلات در سازوکار بازار روبرو است و در شرایطی که تولیدکنندگان از یک سو بر ضرورت حفظ پایداری تولید و تامین نیاز داخل تاکید دارند و از سوی دیگر نسبت به افزایش هزینهها و آثار محدودیتهای انرژی بر تولید و صادرات هشدار میدهند، بررسی وضعیت امروز صنعت سیمان و چشمانداز پیشروی آن اهمیت بیشتری یافته است.
در همین راستا علیاکبر الوندیان - دبیر انجمن صنفی صنعت سیمان ایران با حضور در ایسنا، به بررسی تاریخچه و روند توسعه این صنعت، وضعیت تولید و صادرات، ظرفیتهای موجود، چالشهای ناشی از ناترازی انرژی، سیاستهای قیمتگذاری، هزینههای تولید و الزامات حفظ پایداری صنعت سیمان پرداخت که در ادامه مشروح آن را میخوانید:
صنعت سیمان در ایران از نظر قدمت و سابقه چه جایگاهی دارد؟ همچنین درباره پراکندگی جغرافیایی صنایع و معادن سیمان در کشور هم توضیح دهید.
نخستین کارخانه سیمان کشور، کارخانه سیمان ری در جنوب تهران و شهرستان ری در ۱۲ دیماه سال ۱۳۱۲ با ظرفیت ۱۰۰ تن در روز و با سوخت زغالسنگ فعالیت خود را آغاز کرد اما پس از آن، صنعت سیمان بهتدریج توسعه پیدا کرد، بهگونهای که تا آغاز انقلاب اسلامی ظرفیت تولید سیمان کشور به حدود ۱۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تن در سال رسید و دوره طلایی سرمایهگذاری در صنعت سیمان نیز دهه ۸۰ بود که در این دهه رشد بسیار بالایی را تجربه کردیم و میزان توسعه صنعت از مجموع توسعه سالهای قبل از آن نیز بیشتر شد و امروز ظرفیت تولید سیمان کشور به حدود ۹۰ میلیون تن در سال رسیده اما به دلیل محدودیتهای انرژی و ناترازیهای موجود، بیشترین میزان تولید واقعی ثبت شده، حدود ۷۶ میلیون تن است.
در بخش داخلی و نیاز کشور، …
