مرتضی عزیزی در گفتوگو با ایسنا با بیان اینکه «غرور» با «اختلال شخصیت خودشیفته» تفاوت اساسی دارد، گفت: تشخیص اختلال خودشیفتگی تنها بر اساس یک ویژگی مانند غرور امکانپذیر نیست و این اختلال زمانی مطرح میشود که مجموعهای از علائم بهصورت پایدار، عملکرد فرد را در زندگی شخصی، خانوادگی، عاطفی و شغلی مختل کند.
وی با اشاره به تفاوت برداشت عمومی از واژه خودشیفتگی با مفهوم تخصصی آن در روانشناسی، اظهار کرد: واژه خودشیفتگی در ادبیات روانشناسی معنای مشخصی دارد، اما در میان مردم اغلب با غرور اشتباه گرفته میشود. غرور تنها یک نشانه است و بهتنهایی به معنای وجود اختلال نیست. در روانشناسی هیچ اختلالی صرفاً بر اساس یک علامت تشخیص داده نمیشود.
وی افزود: زمانی میتوان از اختلال شخصیت خودشیفته سخن گفت که مجموعهای از علائم بهصورت طولانیمدت وجود داشته باشد و این علائم موجب اختلال در روابط زناشویی، عاطفی، شغلی و بهطور کلی عملکرد زندگی فرد شود، برای تشخیص اختلال شخصیت خودشیفته، وجود دستکم پنج معیار تشخیصی ضروری است. …
