اشکناز اورعی، در گفتوگو با ایسنا، با تاکید بر ضرورت بازنگری در الگوهای مدیریت منابع انسانی، اظهار کرد: نقطه آغاز هر نظام بهرهور، طراحی شاخصهای دقیق و شفاف برای ارزیابی عملکرد نیروی انسانی است. تا زمانی که معیارهای کمی و کیفی مشخصی وجود نداشته باشد، سنجش عملکرد کارکنان از چارچوب حرفهای خارج شده و به قضاوتهای فردی و سلیقهای تقلیل مییابد. نیروی انسانی باید بهروشنی بداند پاداشی که دریافت میکند، حاصل چه عملکردی و بر پایه کدام شاخصها است؛ چراکه شفافیت، زیربنای اعتماد سازمانی و انگیزهبخشی پایدار است.
وی با انتقاد از ساختار سنتی پاداشدهی در بسیاری از واحدهای صنعتی کشور گفت: هنوز در بخش قابلتوجهی از صنایع، پاداش نه بر مبنای بهرهوری، بلکه بر اساس نگاه و سلیقه مدیران توزیع میشود. چنین رویکردی، شایستهسالاری را تضعیف کرده، انگیزه نیروهای متخصص را کاهش میدهد و در نهایت به افت بهرهوری منجر میشود.
اورعی در تشریح مزایای نظامهای نوین جبران خدمت افزود: نظام پاداش کارمزدی، رابطهای مستقیم میان عملکرد و پاداش برقرار میکند و به نیروی انسانی این پیام را میدهد که هر میزان افزایش در کیفیت و کمیت عملکرد، بازتاب مستقیمی در درآمد او خواهد داشت. این تغییر نگرش، فرهنگ حقوق ثابت را به فرهنگ پاداش مبتنی بر عملکرد تبدیل میکند و انگیزهای درونی برای ارتقای راندمان ایجاد میکند.
وی در عین حال هشدار داد: موفقیت این نظام، در گرو طراحی دقیق آن است. اگر شاخصهای ارزیابی بهدرستی تعریف نشوند، ممکن است نیروی انسانی برای دستیابی به پاداش بیشتر، تنها بر بخشی از تولید تمرکز کند و سایر بخشها را نادیده بگیرد؛ موضوعی که به کاهش کیفیت، افزایش ضایعات و برهم خوردن تعادل زنجیره تولید خواهد انجامید.
این استاد دانشگاه تاکید کرد: بهرهوری، صرفا محصول انگیزههای مالی نیست؛ بلکه حاصل معماری هوشمندانهای است که در آن اهداف فردی کارکنان با اهداف راهبردی سازمان همسو شود. تنها در چنین شرایطی است که نظام پاداش میتواند به ابزاری برای ارتقای بهرهوری، بهبود کیفیت و رشد پایدار تولید تبدیل شود.
اتوماسیون؛ ارتقای جایگاه نیروی انسانی، نه حذف آن
اورعی با اشاره به نقش فناوریهای نوین در تحول صنایع اظهار کرد: اتوماسیون، رباتیک، نرمافزارهای یکپارچه و هوش مصنوعی، …
