از ساعاتی پیش از آغاز مراسم، مسیرهای منتهی به حرم مملو از مردمی بود که با در دست داشتن تصاویر رهبر شهید و پرچمهای جمهوری اسلامی ایران خود را به محل برگزاری مراسم رسانده بودند. نوای صلوات، قرائت قرآن و شعارهای حاضران در فضای حرم طنینانداز بود و جمعیت با آغاز برنامه، لحظه به لحظه افزایش مییافت.
در میان انبوه جمعیت، پیرمردی که با عصا قدم برمیداشت، مقابل تصویری از رهبر شهید ایستاده بود و اشک از چشمانش جاری میشد.
او به خبرنگار ایسنا گفت: «خدا را شکر میکنم که دوران رهبری ایشان را درک کردم؛ مردی که برای خدا زندگی کرد و برای مردم ماندگار شد.»
سخنان کوتاهش، بیآنکه ادامه یابد، در بغضی فرو رفت که بسیاری از حاضران نیز با آن همدلی میکردند.
چند قدم آنسوتر، جوانانی که پرچم ایران را در دست داشتند، با شور و حرارت شعار سر میدادند و هر بار جمعیت با آنان همصدا میشد.
یکی از آنان به ایسنا گفت: «آمدهایم بگوییم راه شهدا ادامه دارد و نسل جوان خود را نسبت به آرمانهای انقلاب مسئول میداند.»
شور نسل جوان در کنار اشک نسلهای پیشین، تصویری متفاوت از این آیین بزرگداشت را رقم زده بود.
در گوشهای دیگر از صحن، خانوادهها در کنار فرزندان خود نشسته بودند. برخی از پدران و مادران تلاش میکردند با روایت خاطرات و بیان ویژگیهای اخلاقی و مدیریتی رهبر شهید، مفاهیم ایثار، خدمت و مسئولیتپذیری …
