به گزارش ایسنا، امروز (۳ مرداد) در مراسم بزرگداشت احمد توکلی، عضو فقید مجمع تشخیص مصلحت نظام، احمد امیرآبادی فراهانی، محمدرضا واعظ مهدوی، شهرام حلاج، علیرضا محجوب، حسن معتمد رضایی و ابراهیم صادقیفر در بخشهای مختلف این مراسم و میزگردهای تخصصی «شفافیت و عدالت» و «کار و تولید» به بیان دیدگاهها، خاطرات و تحلیلهای خود درباره شخصیت، منش و عملکرد مرحوم احمد توکلی پرداختند.
شهرام حلاج در مراسم بزرگداشت مرحوم احمد توکلی با بیان اینکه او تنها با سخنانش شناخته نمیشد، بلکه رفتار و منش او برای اطرافیانش آموزنده بود، گفت: احمد توکلی برای من مانند کتابی بود که سالها فرصت خواندن آن را داشتم و بسیاری از درسهای زندگی را از صفحات این کتاب آموختم.
وی در ابتدای سخنان خود با اشاره به عادت مرحوم توکلی در سلام کردن به رهگذران اظهار کرد: هر زمان که همراه او در خیابان یا کوچه قدم میزدیم، به همه عابران سلام میکرد و گاهی برای توضیح این رفتار، بیتی از مجتبی کاشانی را میخواند که «عابری شاید عاشقی باشد، پس به هر عابری سلام». در سلام او مهر و بخششی میدیدم که کمتر در زندگیام در افراد دیگر تجربه کردهام.
حلاج با اشاره به علاقه مرحوم توکلی به مطالعه گفت: او با آثار مولوی، حافظ، سعدی و رمانهای بزرگ جهان مأنوس بود و مطالعه بخش جداییناپذیر زندگیاش به شمار میرفت. به باور من، همانگونه که کتابها انسان را میسازند، احمد توکلی نیز خود کتابی بود که مطالعه زندگی او بر اطرافیانش اثر میگذاشت.
وی با بیان اینکه پس از درگذشت احمد توکلی، بیش از هر چیز رفتار و منش او در ذهنش مانده است، افزود: به تعبیر آنتوان دوسنتاگزوپری، رفاقت با «اهلی شدن» معنا پیدا میکند و من احساس میکنم احمد توکلی مرا اهلی کرده بود؛ به همین دلیل فراموش کردن او ممکن نیست.
حلاج با اشاره به برخی داستانهایی که در دوران نوجوانی خوانده بود، گفت: شخصیتهای فداکار آن داستانها سالها در ذهنم ماندگار شدند و امروز نیز احمد توکلی برای من چنین جایگاهی دارد و صحنههایی از زندگی او هرگز از خاطرم نخواهد رفت.
وی در ادامه با اشاره به یکی از خاطرات خود از مرحوم توکلی اظهار کرد: در یکی از روزهایی که حال جسمی او مساعد نبود و تحت درمان قرار داشت، با من تماس گرفت و خواست به دیدارش بروم. وقتی …
