از نبود تهیه‌کننده مقتدر تا ضرورت تشکیل آژانس اقتباس

در بخشی از بیانیه خانه سینما آمده است:

مجلس شورای اسلامی در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵، کلیات طرح «مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی و دولت‌ها یا نهادهای بیگانه در کشور» را با ۱۸۳ رأی موافق به تصویب رساند. دربخش‌هایی از این مصوبه مجموعه‌ فعالیت‌های فرهنگی و هنری از جمله تولید فیلم، سریال، مستند، تئاتر، موسیقی و کتاب را هدف قرار داده و موجبات نگرانی عمیق اصحاب فرهنگ و هنر به ویژه سینما شده است.

خانه سینما در این بیانیه با اشاره به تورم پنج ماهه سال ۱۴۰۵ ، درجات سوءتغذیه و خط فقر یادآوری کرده است که به‌سختی می‌توان به اولویت‌هایی از این دست پرداخت، مگر آنکه به صداقتِ تدوین‌گران و اشرافِ تصویب‌کنندگان بر معیشتِ مردم، تردیدی جدی روا داریم.

در ماده‌ای از این طرح ناسنجیده، آثاری را که «چهره سیاه از ایران» ارائه دهند، مشمول مجازات می‌داند. با این حال، هیچ تعریف شفاف و حقوقی مشخصی از واژه کشدار «سیاه‌نمایی» ارائه نشده است. این ابهام، تشخیص مصداق را به سلیقه‌ نهادهای نظارتی واگذار می‌کند و هر اثر نقادانه یا واقع‌گرای اجتماعی را در معرض اتهام قرار می‌دهد. تجارب پیشین به خوبی آشکار می کند و نشان داده که مفهوم «سیاه‌نمایی» در ایران به‌راحتی به هر نقد اجتماعی یا نمایش آسیب‌های جامعه تعمیم داده می‌شود.

مصوبه با تهدید به مجازات‌های سنگین، عملاً هنرمندان را از پرداختن به موضوعات اجتماعی، تاریخی یا سیاسی بازداشته، سینما و هنر را از کارکرد اصلی خود یعنی نقد، آگاهی‌بخشی و بازنمایی واقعیت‌های جامعه تهی می‌کند. هنر همواره آینه‌ تمام‌نما از جامعه بوده؛ محدود کردن آن به تصویرگری صرفاً آرمانگرایانه، گسست نهاد هنر از زیست‌جهان مردم را رقم می‌زند.

اصل بیست و چهارم قانون اساسی، نشر افکار را آزاد می‌داند و تنها محدودیت آن را «مخالف با موازین اسلامی» یا «مضر به حقوق عمومی» می‌داند. عنوان مبهم و کشدار «سیاه‌نمایی» را به‌سختی می‌توان در این چارچوب تعریف کرد. افزون بر این، محرومیت مادام‌العمر، با اصل کرامت انسانی و حق اشتغال که در اصول متعدد قانون اساسی بدان اشاره شده، در تعارض آشکار است.

در یک کلام، این مصوبه نه تنها گامی در جهت حل مسائل (بخصوص امنیتی) و بحران های فرهنگی کشور نیست، بلکه با رویکردی همراستا با دشمنان این سرزمین با جرم …

به گزارش تجارت نیوز، در پی طرح «مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی و دولت‌ها یا نهادهای بیگانه» که دولت هم با آن مخالفت کرده است، خانه سینما در بخش‌هایی از بیانیه‌ای که منتشر کرده با اشاره به این طرح که ۲۵ مرداد ماه در مجلس کلیات‌ آن مصوب شده، از نگرانی اصحاب فرهنگ و هنر به ویژه سینما درباره کلیات مصوب شده این طرح ابراز نگرانی کرده است.

در ادامه این بیانیه به آمارهایی در حوزه اقتصادی، اجتماعی که جامعه با آن دست به گریبان است، اشاره شده است.

در بخش دیگری از بیانیه خانه سینما به ماده‌ای از این طرح اشاره شده و آمده است:«در ماده‌ای از این طرح ناسنجیده توصیف شده آثاری را که «چهره سیاه از ایران» ارائه دهند، مشمول مجازات می‌داند. با این حال، هیچ تعریف شفاف و حقوقی مشخصی از واژه کشدار «سیاه‌نمایی» ارائه نشده است. این ابهام، تشخیص مصداق را به سلیقه‌ی نهادهای نظارتی واگذار می‌کند و هر اثر نقادانه یا واقع‌گرای اجتماعی را در معرض اتهام قرار می‌دهد. تجارب پیشین به خوبی آشکار می‌کند و نشان داده که مفهوم «سیاه‌نمایی» در ایران به‌راحتی به هر نقد اجتماعی یا نمایش آسیب‌های جامعه تعمیم داده می‌شود.»
در بخش دیگری با اشاره به این طرح آمده است: «با تهدید به مجازات‌های سنگین، عملاً هنرمندان را از پرداختن به موضوعات اجتماعی، تاریخی یا سیاسی بازداشته، سینما و هنر را از کارکرد اصلی خود یعنی نقد، آگاهی‌بخشی و بازنمایی واقعیت‌های جامعه تهی می‌کند. هنر همواره آینه‌ی تمام‌نما از جامعه بوده؛ محدود کردن آن به تصویرگری صرفاً آرمانگرایانه، گسست نهاد هنر از زیست‌جهان مردم را رقم می‌زند.»

در بخش‌های پایانی بیانیه خانه سینما با اشاره به «اصل بیست و چهارم قانون اساسی» آمده است که «این اصل نشر افکار را آزاد می‌داند و تنها محدودیت آن را «مخالف با موازین اسلامی» یا «مضر به حقوق عمومی» می‌داند. عنوان مبهم و کشدار «سیاه‌نمایی» را به‌سختی می‌توان در این چارچوب تعریف کرد. افزون بر این، محرومیت مادام‌العمر، با اصل کرامت انسانی و حق اشتغال که در اصول متعدد قانون اساسی بدان اشاره شده، در تعارض آشکار است.»

در پایان با تاکید بر اینکه این طرح «نه تنها گامی در جهت حل مسائل (بخصوص امنیتی) و بحران های فرهنگی کشور نیست، بلکه با رویکردی با جرم انگاری بدیهی‌ترین ارتباطات …

به گزارش گروه فرهنگ و هنر برنا به نقل از روابط عمومی خانه سینما، متن بیانیه به شرح زیر است:

مجلس شورای اسلامی در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵، کلیات طرح «مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی و دولت‌ها یا نهاد‌های بیگانه در کشور» را با ۱۸۳ رأی موافق به تصویب رساند. دربخش‌هایی از این مصوبه مجموعه‌ی فعالیت‌های فرهنگی و هنری از جمله تولید فیلم، سریال، مستند، تئاتر، موسیقی و کتاب را هدف قرار داده و موجبات نگرانی عمیق اصحاب فرهنگ و هنر به ویژه سینما شده است.

در شرایطی که گزارش‌های اقتصادی رسانه‌ای از رشد ۶۸.۹ درصدی تورم در همین پنج ماهه سال ۱۴۰۵ حکایت دارد، و در روزگاری که بر اساس آمار رسمی، ۵۷ درصد از ایرانیان دچار درجاتی از سوءتغذیه هستند و ۲۲ تا ۵۰ درصد جمعیت زیر خط فقر زندگی می‌کنند. 

به‌سختی می‌توان به اولویت‌هایی از این دست پرداخت، مگر آنکه به صداقتِ تدوین‌گران و اشرافِ تصویب‌کنندگان بر معیشتِ مردم، تردیدی جدی روا داریم.

در ماده‌ای از این طرح ناسنجیده، آثاری را که «چهره سیاه از ایران» ارائه دهند، مشمول مجازات می‌داند. با این حال، هیچ تعریف شفاف و حقوقی مشخصی از واژه کشدار «سیاه‌نمایی» ارائه نشده است. این ابهام، تشخیص مصداق را به سلیقه‌ی نهاد‌های نظارتی واگذار می‌کند و هر اثر نقادانه یا واقع‌گرای اجتماعی را در معرض اتهام قرار می‌دهد. تجارب پیشین به خوبی آشکار می‌کند و نشان داده که مفهوم «سیاه‌نمایی» در ایران به‌راحتی به هر نقد اجتماعی یا نمایش آسیب‌های جامعه تعمیم داده می‌شود.

مصوبه با تهدید به مجازات‌های سنگین، عملاً هنرمندان را از پرداختن به موضوعات اجتماعی، تاریخی یا سیاسی بازداشته، سینما و هنر را از کارکرد اصلی خود یعنی نقد، آگاهی‌بخشی و بازنمایی واقعیت‌های جامعه تهی می‌کند. هنر همواره آینه‌ی تمام‌نما از جامعه بوده؛ محدود کردن آن به تصویرگری صرفاً آرمانگرایانه، گسست نهاد هنر از زیست‌جهان مردم را رقم می‌زند.

اصل بیست و چهارم قانون اساسی، نشر افکار را آزاد می‌داند و تنها محدودیت آن را «مخالف با موازین اسلامی» یا «مضر به حقوق عمومی» می‌داند. عنوان مبهم و کشدار «سیاه‌نمایی» را به‌سختی می‌توان در این چارچوب تعریف کرد. افزون بر این، محرومیت مادام‌العمر، با اصل کرامت انسانی و حق اشتغال که در اصول متعدد قانون اساسی …

در رویداد «ماه هنر تهران»، مجموعه‌ای از موزه‌ها، گالری‌ها، فضاهای فرهنگی، پروژه‌های مستقل هنری و دیگر مکان‌های مرتبط با هنر و فرهنگ، در یک بازه زمانی یک‌ماهه میزبان برنامه‌های مختلف خواهند بود و زمینه برای ارتباط گسترده‌تر مخاطبان با جریان هنر معاصر تهران فراهم می‌شود.

بر اساس اعلام برگزارکنندگان، «ماه هنر تهران» تلاشی برای شکل‌گیری تجربه‌ای گسترده و متنوع از هنر در جغرافیای فرهنگی شهر و پیوند دوباره مخاطبان با رویدادها و فضاهای هنری است؛ رویکردی که در آن، هنر از قالب یک رویداد محدود فراتر رفته و در نقاط مختلف شهر جریان پیدا می‌کند.

در نخستین دوره این رویداد، موزه هنرهای معاصر تهران، خانه هنرمندان ایران، گالری‌ها، فضاهای فرهنگی و هنری، پروژه‌های مستقل و دیگر مکان‌های فعال در حوزه هنر، در این برنامه مشارکت خواهند داشت.

مراسم افتتاحیه «ماه هنر تهران» روز جمعه ۳۰ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۶ در خانه هنرمندان ایران برگزار می‌شود و این رویداد تا ۲۰ شهریور ادامه خواهد داشت.

«ماه هنر تهران» با همراهی مجموعه‌ها و نهادهای فعال در حوزه هنر برگزار می‌شود و می‌تواند زمینه‌ای برای معرفی ظرفیت‌های متنوع هنرهای تجسمی و دیگر شاخه‌های هنر در پایتخت و تقویت ارتباط میان هنرمندان، فضاهای هنری و مخاطبان باشد.

انتهای پیام/

 

 

فرهنگی

به گزارش خبرگزاری تسنیم، استاد افشین علا شاعر معروف کشورمان در گفتگو با برنامه غمزه خبرگزاری تسنیم درباره ویژگی‌های شخصی رهبر شهید انقلاب اسلامی نکاتی بیان کرد.

 امام شهید خامنه‌ای هیچ نشانه‌ای از مادیات و جلال‌وجبروت مادی سلاطین عالم با خود همراه نداشتند؛ نه در منزلشان، نه در دفترشان، نه در نوع صندلی‌ای که بر آن می‌نشستند و نه در پوشششان. بااین‌حال، بیش از همه آنان ابهت، جلال و شکوه داشتند. رفتار، منش، وقار و ادبیاتشان باشکوه بود؛ از واژه‌هایی که به کار می‌بردند و نحوه خوش‌وبش‌کردنشان با افراد گرفته تا شیوه چای‌خوردن، افطارکردن و غذاخوردنشان. به‌معنای واقعی کلمه، یک اشراف‌زاده تمام‌عیار بودند.

 

 

.

 

 

پرسش این است که چرا نگذاشتند مردم با باطن و حقیقت این شخصیت آشنا شوند و این ویژگی‌ها را ببینند؟

 به‌جرم همین عشق، محبت و ارادت، بی‌مهری‌های فراوانی دیدیم و سنگ‌اندازی‌های بسیاری در مسیرمان صورت گرفت. 

 مردم گاهی تصور می‌کنند هرکس سلام‌وعلیکی با امام شهید داشته، حتماً از مواهب دنیوی برخوردار شده است؛ حال آنکه اصلاً چنین نبود. این راه، خود مسیری دشوار و پرابتلا بود. نخست آنکه خود ایشان بسیار مظلوم بودند و بسیار جفا دیدند. کسانی نیز که خالصانه و بدون هیچ چشم‌داشتی به ایشان عشق و ارادت داشتند، گرفتار ابتلائات و سختی‌های شدیدی شدند.

 البته دشنام‌هایی که از رسانه‌های بیگانه، معاندان و دشمنان می‌شنیدیم، برای ما حُسن بود؛ چراکه آن‌ها نه‌تنها موجب ناراحتی‌مان نمی‌شد، بلکه مایه خوشحالی و افتخارمان بود.

 

نسخه کامل این گفت و گو را در اینجا ببینید.

 

انتهای پیام/