سروده شاعر لبنانی در رثای آقای شهید ایران - تسنیم

به گزارش شهرآرانیوز؛ به مناسبتِ چهلمین روز تشییع و تدفین رهبر شهید، خانه موسیقی تهران با نگاهی به پیوندِ هنر و رسالت اجتماعی، از قطعه موسیقایی با عنوان «بهارِ دلشکسته» رونمایی می‌کند.

این قطعه بازتابی از پیوند عمیق هنر اصیل موسیقی با مفاهیم والای اعتقادی و سیاسی است که در فراق و سوگ رهبر شهید اجرا شده است.

قطعه «بهار دلشکسته» بر اساس ترانه‌ای از عبدالجبار کاکایی شاعر و ترانه‌سرا و آهنگسازی و صدای حسام‌الدین سراج ضبط شده و فضایی ملموس از سوگ و تأمل را خلق کرده است.

تنظیم و نظارت این قطعه را داوود ورزیده به عهده داشته است و از نظر ارکستراسیون در این قطعه از تلفیق ساز‌های ایرانی و جهانی استفاده شده است.

در این قطعه «ارکستر زهی» شامل ویلن، ویلن آلتو و ویلنسل در کنار ساز‌های اصیل ایرانی از جمله نی، تار، عود، سنتور، پرکاشن و کر به هم‌افزایی رسیده‌اند تا شکوهِ موسیقی و عمق معنا را به تصویر بکشند.

این قطعه موسیقایی در ویژه برنامه «خون دلی که لعل شد» رونمایی می‌شود که به مناسبت چهلمین روز خاکسپاری رهبر شهید ایران حضرت آیت‌الله العظمی سید علی حسینی خامنه‌ای (قدس‌الله نفسه الزکیه) امروز (پنجشنبه ۲۹ مرداد) در کوشک باغ هنر برگزار می‌شود.

منبع: مهر

در ادامه حتما بخوانید آهنگ «ایران» با صدای «حسام‌الدین سراج» منتشر شد + صوت

دکتر محمدحسن ارجمندی، پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی، در پژوهش‌های خود کوشیده است این موسیقی نهفته در کلام را از محدوده سنتی عروض فراتر ببرد و به الگویی برای شناخت و سنجش وزن شعر در زبان‌های مختلف تبدیل کند. او پس از دفاع از رساله دکتری خود با عنوان «شعرآهنگ» در سال ۱۴۰۳، در پژوهش پسادکتری «موسیقی کلام» به بررسی امکان سنجش وزن شعر در ۱۴ زبان اصلی دنیا پرداخته است؛ پژوهشی که به گفته او نشان می‌دهد می‌توان با تکیه بر عناصر مشترکی، چون عدد، زمان و موسیقی، میان نظام‌های متفاوت وزن شعر ارتباط برقرار کرد. ارجمندی در این مسیر، علاوه بر بررسی وزن‌های شعر فارسی و زبان‌های دیگر، به طراحی نرم‌افزاری برای وزن‌یابی شعر نیز پرداخته است؛ نرم‌افزاری که قرار است ریتم شعر را نیز برای مخاطب به اجرا درآورد. با دکتر محمدحسن ارجمندی درباره ایده موسیقی کلام، ظرفیت‌های شعرآهنگ، تفاوت وزن در زبان‌های جهان و جایگاه وزن شعر فارسی در این منظومه گفت‌و‌گو کرده‌ایم.

 فکر شعرآهنگ کجا و چگونه شکل گرفت؟
من همیشه در دوران تحصیلم علاقه خاصی به خلاصه‌سازی درس‌ها داشتم. در دوره ارشد و دکتری بیشتر منابع درسی را خلاصه کردم. هم خودم می‌خواندم و هم در اختیار همکلاسی‌ها می‌گذاشتم و همیشه از آنها استقبال می‌شد. 
 پس به‌طور ذاتی علاقه خاصی به ساده‌سازی مفاهیم پیچیده و دشوار مثل عروض دارید.
کاملا درست است؛ درسی که همیشه همه ادبیاتی‌ها با احتیاط از کنارش می‌گذرند. در پژوهشی که درباره پایان‌نامه‌ها و رساله‌های دانشگاه تهران انجام دادم، دریافتم از بیش از هزار پایان‌نامه و رساله تحصیلات تکمیلی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران از آغاز تا سال ۱۳۹۶، فقط پنج پایان‌نامه سهم درباره وزن شعر و عروض بود. ابتدا شروع کردم به ساده‌سازی و خلاصه‌سازی عروض. حتی نرم‌افزاری هم در اکسل طراحی کردم که صورت پیشرفته آن را در حوزه هوش مصنوعی در دست تولید داریم. بعد دیدم خلاصه عروض همچنان دشوار است و باید ساده‌تر شود. 



 پس تصمیم گرفتید شیوه‌نامه‌ای جدید طراحی و پیشنهاد بدهید و این چنین بود که شعرآهنگ جان گرفت؟
البته به لطف خدا. به قول علامه طباطبایی «من به سرچشمه خورشید نه خود بردم راه/ ذره‌ای بودم و مهر تو مرا بالا برد». در این شیوه‌نامه سراغ عناصری رفتم که در تمام …

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، در راستای توسعه همکاری‌های علمی، آموزشی و فرهنگی میان جمهوری اسلامی ایران و پادشاهی تایلند، مهدی زارع بی عیب، رایزن فرهنگی کشورمان با اِک چون هاچات چارچای، معاون دانشگاه و کیتی‌چوک نیتی‌ساتیان، مدیر آموزش تحصیلات تکمیلی دانشگاه بین‌المللی استمفورد دیدار و گفت‌وگو کرد.

در این دیدار، ظرفیت‌های دانشگاه استمفورد و زمینه‌های همکاری با دانشگاه‌ها و مراکز علمی جمهوری اسلامی ایران مورد بررسی قرار گرفت.

زارع بی عیب با اشاره به اهمیت گسترش ارتباطات علمی و دانشگاهی میان دو کشور، اظهار کرد: دانشگاه‌ها می‌توانند نقش مؤثری در ایجاد ارتباطات پایدار میان ملت‌ها ایفا کنند و توسعه همکاری‌های دانشگاهی میان ایران و تایلند، علاوه بر دستاوردهای علمی و آموزشی، زمینه‌ساز افزایش شناخت متقابل فرهنگی میان دو کشور خواهد بود.

رایزن فرهنگی کشورمان در تایلند با اشاره به ظرفیت‌های گسترده دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی جمهوری اسلامی ایران در حوزه‌های مختلف علمی، آموزشی و پژوهشی، بر ضرورت ایجاد ارتباط مستقیم میان دانشگاه‌های دو کشور تأکید کرد و افزود: رایزنی فرهنگی می‌تواند در زمینه معرفی ظرفیت‌های دانشگاه‌های ایرانی و ایجاد ارتباط میان مسئولان بین‌الملل دانشگاه‌ها نقش تسهیل‌کننده داشته باشد.

وی یکی از زمینه‌های مناسب برای آغاز همکاری را تبادل دانشجو عنوان کرد و گفت: امکان حضور دانشجویان ایرانی در برنامه‌های آموزشی دانشگاه بین‌المللی استمفورد و همچنین فراهم شدن فرصت حضور دانشجویان تایلندی در دانشگاه‌های ایران می‌تواند به‌عنوان یکی از محورهای همکاری مورد بررسی قرار گیرد که این همکاری می‌تواند علاوه بر دوره‌های کامل دانشگاهی، در قالب دوره‌های کوتاه‌مدت، برنامه‌های تابستانی، کارگاه‌های آموزشی، دوره‌های تخصصی و برنامه‌های تبادل فرهنگی نیز دنبال گردد.

زارع بی‌عیب همچنین بر ظرفیت دانشگاه استمفورد به‌عنوان یک محیط دانشگاهی بین‌المللی تأکید کرد و افزود: حضور دانشجویانی از ملیت‌های مختلف در این دانشگاه فرصت مناسبی برای معرفی فرهنگ، تمدن، هنر، زبان و ادبیات فارسی و ظرفیت‌های علمی و معاصر جمهوری اسلامی ایران فراهم می‌کند.

وی پیشنهاد داد: برنامه‌های مشترکی با مشارکت دانشجویان …

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، در راستای تقویت ارتباط با نخبگان فرهنگی و ادبی کشورهای منطقه، یادواره ادبی «پیمان محکمی که ابوالفضل بسته بود» با محوریت بزرگداشت یاد ابوالفضل پیمان، شهید ۱۶ ساله جنگ تحمیلی با حضور جمعی از شاعران، نویسندگان و فعالان فرهنگی از ایران، پاکستان، هند و افغانستان برگزار شد.

این یادواره به میزبانی گروه بین‌المللی هندیران و با دبیری سید مسعود علوی‌تبار و همکاری خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران در لاهور برگزار و شاعران و اهالی فرهنگ در قالب سخنرانی، شعر و بداهه‌نویسی، ابعاد مختلف شخصیت، وصیت، روحیه جهادی و سیره اخلاقی این شهید نوجوان را مورد توجه قرار دادند.

اصغر مسعودی، مسئول خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران در لاهور با اشاره به وصیت تصویری شهید ابوالفضل پیمان اظهار کرد: این شهید والامقام تنها دو روز پیش از شهادتش، سخنانی کوتاه اما سرشار از معنا، ایمان و مسئولیت را به عنوان وصیت بیان کرده است.

وی با تأکید بر اینکه وصیت شهید بیش از آنکه سخن از خویشتن باشد، دغدغه خانواده، جامعه و حفظ ارزش‌های الهی را در خود جای داده است، گفت: شهید پیمان در وصیت خود از خواهران و بانوان می‌خواهد حجاب را رعایت کنند، گرفتار فساد و آسیب‌های موجود در جامعه نشوند و حرمت حضرت زهرا(س) را پاس بدارند.

رئیس خانه فرهنگ کشورمان در لاهور افزود: وصیت شهید پیمان کوتاه است، اما پیامش بلند؛ ساده است، اما عمیق چند جمله است که می‌تواند یک نسل را مخاطب قرار دهد.

جهاد در خاکریزها خلاصه نمی‌شود

وی با اشاره به مفهوم جهاد در اندیشه شهید پیمان خاطرنشان کرد: میدان جهاد تنها در خاکریزهای نبرد خلاصه نمی‌شود، بلکه ایستادگی در برابر لغزش‌های اخلاقی، حفظ ایمان و صیانت از ارزش‌های الهی و انسانی نیز از مصادیق جهاد است.

مسعودی در ادامه، وصیت این شهید نوجوان را آینه یک انتخاب بزرگ دانست و افزود: ابوالفضل پیمان به معنای واقعی کلمه پیمان بسته بود؛ پیمانی برای حرکت در مسیر ایمان، عزت و شهادت؛ پیمانی که در لحظه آزمون شکسته نشد و به عقب‌نشینی نینجامید.

یکی از ویژگی‌های برجسته این یادواره، استفاده از ظرفیت شعر و ادبیات برای بازخوانی شخصیت و وصیت شهید ابوالفضل پیمان بود. …

فرهنگی

خبرگزاری تسنیم، گروه فرهنگی، فاطمه مرادزاده: انگار قرار است ماه «مرداد» در تاریخ ایران‌زمین پیوندی با واژگان «اسیر» و «اسارت» و پیوندی عمیق‌تر با «آزاده و آزادگان و آزادگی» داشته باشد.

حکایت این پیوند اما از مرداد 1369 آغاز شد؛ وقتی خبر رسید اسرای دربندِ سلول‌های بعثِ عراق به کشور برمی‌گردند، و وقتی پای اولین گروه‌شان 26 مرداد، به خاکِ گرم وطن رسید و عشق و آرامش و امنیت دوباره سراپای وجودشان را دربرگرفت.

از آن روزگار پرالتهاب، از آن روزهای گرم و دلچسب تابستان که با عطر وجود دسته‌دسته آزادگانِ به‌میهن رسیده، مطبوع‌تر از هر تابستانی در تاریخ این سرزمین شده بود، 36 سال می‌گذرد.

مرداد امسال اما دوباره حس‌وحالی دارد شبیه همان سال‌های دور؛ آن‌وقت که یک ایران، هم دل‌نگران بود و هم لبریزِ هیجان و شادی... نگران از اینکه: «خبر راست است؟ اسرا برمی‌گردند؟ همه‌شان می‌آیند؟ حتی آنها که نام‌شان توی هیچ فهرستی نیست؟ حتی آنها که رژیم بعث وجودشان را انکار کرده و نام‌شان توی فهرست مفقودالاثرهاست؟...»

و یک ایران شاد و لبریز از هیجان بود از اینکه پس از سال‌ها چشم‌انتظاری دوباره فرزندانش را به آغوش می‌کشد؛ تو بگو حتی یک نفر... فکر بازگشت و رهایی و نجات جان یک فرزند از فرزندان ایران هم شیرین بود، چه رسد به بازگشت دهها و صدها و هزاران اسیر...

مرداد امسال هوای دلمان دوباره پر کشید سمت آن قطار اتوبوس‌های درحال حرکت؛ آن اتوبوس‌ها که پشت هم از مرزهای کشورمان وارد می‌شدند و خیابان شهرها را به بهشتی طرب‌انگیز از عطر وجودشان تبدیل کرده بودند و از پنجره‌های هر کدام‌شان دهها صورتِ رنگ‌پریده با چشمانی پرستاره به روی مردم شهر لبخند می‌زدند...

آن خیابان‌ها که اتوبوس‌های آزدگان را به آغوش کشیده و بوی اسپند و گلاب در زمین و آسمانشان پیچیده بود...

آن کاروان‌های بهشتی که مردم را دسته دسته به خیابان‌ها آورده بود و پس از 8 سال رنج و اندوهِ جنگ و ویرانی و کشتار و فراق، دوباره لبخند به لب‌هایشان و شادی روی دل‌هایشان نشانده بود...

آن اتوبوس‌های خوشبختی که ورودشان به ایران و شهرهای زیبایش از گرم‌ترین و پربرکت‌ترین ماه سال آغاز شد و تا ماه‌ها و سال‌های بعد کش آمد؛ آنها نام ایران و …