اقتصادی
به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، در شرایطی که تورم همچنان با سرعتی بیشتر از رشد درآمد خانوارها حرکت میکند، حمایت معیشتی بار دیگر به یکی از مهمترین محورهای سیاستگذاری اقتصادی تبدیل شده است. در این میان، کالابرگ الکترونیکی اگرچه برای بخشی از خانوارها توانسته بخشی از نیازهای ضروری را پوشش دهد، اما واقعیت این است که اتکای صرف به این ابزار، به تنهایی نمیتواند از فشار معیشت بر دهکهای پایین و بخشی از طبقه متوسط بکاهد.
مسئله فقط پایین بودن رقم کالابرگ نیست. مسئله اصلی این است که هزینههای ضروری زندگی در حوزههایی مانند خوراک، اجاره، درمان، حملونقل و قبوض، با شتابی بیشتر از میزان حمایتهای جبرانی افزایش یافته و همین موضوع باعث شده اثر بسیاری از این حمایتها در فاصلهای کوتاه کاهش پیدا کند.
در چنین شرایطی، اگر دولت به هر دلیل در مقطع فعلی امکان افزایش اعتبار کالابرگ را ندارد، همچنان میتواند از مسیرهای دیگری برای کاهش فشار معیشتی استفاده کند. یکی از مهمترین این مسیرها، کم کردن هزینههای اجباری خانوار است؛ یعنی به جای آنکه صرفا بر افزایش اعتبار خرید تمرکز شود، بخشی از فشار از محل هزینههای ثابت زندگی کاهش یابد.
کالابرگ؛ کافی یا ناکافی؟
کالابرگ الکترونیکی در اصل با هدف حفظ حداقل دسترسی خانوارها به برخی کالاهای ضروری طراحی شده و از این منظر، میتواند نقش مکمل در سیاست رفاهی ایفا کند. با این حال، در شرایطی که افزایش قیمتها محدود به اقلام خوراکی نیست و بخشهای مختلف سبد هزینه خانوار را دربر گرفته، طبیعی است که اثر این ابزار به تنهایی محدود باشد.
خانواری که بخش مهمی از درآمد ماهانه خود را صرف اجاره مسکن، هزینه درمان، دارو، قبوض و رفتوآمد میکند، حتی با دریافت کالابرگ نیز ممکن است همچنان در تامین هزینههای جاری خود با دشواری مواجه باشد. از همین رو، هر سیاست حمایتی که فقط بر یک بخش از سبد معیشت تمرکز کند، نمیتواند پاسخگوی همه ابعاد فشار اقتصادی باشد.
فشار از هزینههای ثابت
بررسی وضعیت معیشت خانوارها نشان میدهد بخش مهمی از فشار اقتصادی امروز، از محل هزینههای ثابت و اجتنابناپذیر ایجاد میشود. اجارهبها در بسیاری از شهرها سهم بالایی از درآمد ماهانه خانوار را به خود اختصاص داده است. در کنار آن، هزینههای …
