ورزشی
به گزارش خبرگزاری تسنیم، جام جهانی 2026 با وجود افزایش تعداد تیمها از 32 به 48، برخلاف بسیاری از پیشبینیها، افت محسوسی در کیفیت رقابتها نداشت. پیش از آغاز مسابقات، نگرانیهایی درباره حضور تیمهای کمقدرت و یکطرفه شدن دیدارها وجود داشت اما عملکرد بسیاری از تیمهای کمتر شناخته شده نشان داد گسترش تورنمنت لزوماً به معنای کاهش سطح فنی نیست.
بسیاری از این تیمها با ارائه نمایشهای رقابتی به جذابیت مسابقات افزودند؛ هرچند برخی تیمها، از جمله قطر، تونس و جمهوری چک عملکردی ناامیدکننده داشتند و نتوانستند در حد انتظار ظاهر شوند. با این حال، در مجموع، افزایش تعداد شرکتکنندگان به افت چشمگیر استانداردهای جام جهانی منجر نشد.
با وجود موفقیت نسبی فرمت 48 تیمی، این تجربه نباید به معنای ادامه روند گسترش بیپایان مسابقات تلقی شود. افزایش تعداد تیمها به 64 یا حتی 128 تیم، میتواند هویت رقابتی جام جهانی را تضعیف کند. همانطور که هر پروژهای نقطه تعادل خود را دارد، بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان نیز نیازمند حفظ این تعادل است.
یکی از ویژگیهای شاخص جام جهانی 2026، اجرای مجموعهای از قوانین جدید با هدف افزایش زمان مفید بازی بود. محدود شدن زمان تعویضها، سرعت بیشتر در پرتاب اوت و همچنین قانون خروج موقت بازیکنی که تحت مداوای تیم پزشکی قرار میگیرد، همگی در راستای کاهش وقفههای غیرضروری طراحی شدند.
اگرچه این تغییرات ریتم مسابقات را به شکل چشمگیری دگرگون نکرد اما موجب روانتر شدن جریان بازی شدند؛ موضوعی که از نگاه بسیاری از کارشناسان، گامی مثبت در جهت ارتقای کیفیت مسابقات به شمار میرود.
در مقابل، وقفههای موسوم به «استراحت آب» همچنان محل بحث باقی ماندهاند. این وقفهها که مسابقه را عملاً به چهار بخش تقسیم میکنند، از یک سو با حفظ سلامت بازیکنان توجیه میشوند و از سوی دیگر، فرصت ارزشمندی برای پخش تبلیغات در اختیار برگزارکنندگان قرار میدهند؛ مسئلهای که به ویژه با توجه به میزبانی بخش عمده مسابقات در ایالات متحده قابل پیشبینی بود.
با این حال، این توقفها تنها جنبه اقتصادی نداشتند. در بسیاری از مسابقات، تغییر ریتم بازی پس از وقفهها باعث تغییر روند دیدار شد. کیلیان امباپه نیز در جریان رقابتها به این موضوع اشاره کرد و گفت تیمی که در جریان …
