به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از فرادید؛ با وجود بیش از یک قرن پژوهش، هویت واقعی «مردمان دریا» همچنان ناشناخته است. برخی آنها را مهاجرانی آواره میدانند که بر اثر بحرانهای اقلیمی خانه و کاشانه خود را از دست داده بودند و برخی دیگر آنها را دزدان دریایی و جنگجویانی میشمارند که از آشفتگی سیاسی برای غارت استفاده کردند.
اما پرسش اصلی همچنان پابرجاست: آیا این اقوام عامل اصلی فروپاشی عصر برنز بودند یا خود محصول بحرانی بزرگتر بودند که سراسر مدیترانه را فرا گرفته بود؟
مردم دریا چه کسانی بودند؟
بیشتر تاریخپژوهان بر این باورند که مردمان دریا یک ملت یا امپراتوری واحد نبودند، بلکه ائتلافی از قبایل و گروههای مختلف مدیترانه بودند. ازجمله این گروهها میتوان به شِکِلِش از سیسیل، شاردانا از ساردنی، لوکا و دِنیِن از آناتولی و همچنین پِلِسِت و چِکِر از سواحل جنوبی شام اشاره کرد.
براساس یکی از فرضیههای رایج، این گروهها در حدود سال ۱۲۵۰ پیش از میلاد و پس از دورهای از خشکسالیهای طولانی در غرب مدیترانه شکل گرفتند. کاهش بارندگی باعث نابودی محصولات کشاورزی، بروز قحطی، رکود تجارت و تضعیف حکومتهای منطقه شد. درنتیجه، جمعیت زیادی به سوی نواحی حاصلخیزتر مانند مصر، قبرس، کرت و سرزمین شام مهاجرت کردند.
اما این مناطق نیز توان پذیرش چنین جمعیت بزرگی را نداشتند. در چنین شرایطی، گروههای دزدان دریایی و مهاجمان ساحلی فعالتر شدند و احتمالاً بسیاری از مهاجران درمانده نیز برای تأمین غذا و بقا به آنها پیوستند.
به نظر میرسد اقوام دریا بیش از آنکه ارتشی منظم باشند، مجموعهای از مهاجران و جنگجویانی بودند که برای دستیابی به غلات، غذا و منابع دیگر به سواحل آناتولی، قبرس، سوریه و مصر حمله میکردند. یکی از مشهورترین قربانیان آنها، شهر بازرگانی اوگاریت در سوریه بود که حدود سال ۱۲۰۰ پیش از میلاد به طور کامل نابود شد. این یورشهای دریایی نزدیک به یک قرن، از حدود ۱۲۷۶ تا ۱۱۷۸ پیش از میلاد، ادامه داشت.
شکست مردمان دریا
مصریان از معدود تمدنهایی بودند که توانستند در برابر این مهاجمان مقاومت کنند. نخستین رویارویی مهم در اوایل دهه ۱۲۷۰ پیش از میلاد و در دوران فرعون رامسس دوم رخ داد. او با استقرار نیروهای نظامی در دلتای نیل، …
