علیرضا پیروزان، دکترای مطالعات فرهنگی: اما عظمت بالزاک فقط در انبوه آثارش نیست؛ در طرحی است که به آثار او جان میدهد. «کمدی انسانی» - عنوانی که بالزاک بر مجموعه رمانهای دنبالهدار و داستانهای منتشر شده خود در حد فاصل ۱۸۳۰ تا ۱۸۵۶ گذاشته بود - صرفاً مجموعهای از رمانها و داستانها نیست؛ دنیایی است که در آن شخصیتها از کتابی به کتاب دیگر مهاجرت میکنند، جاهطلبیها ادامه پیدا میکنند، شکستها رسوب میکنند و پول همچون نیرویی بیچهره اما همهجا حاضر، به قلب روابط انسانی رخنه میزند.
بالزاک واقعگراست؛ اما واقعگراییاش هرگز خشک و گزارشوار نیست. پرشور است، گاه اغراقآمیز، گاه آمیخته با تخیل و در عین حال چنان دقیق که هر سطرش بوی چرم، کاغذ، گرد و غبار اتاقها، عطر نهان زنها یا سرمای حسابگری مالی را میدهد. در آثار او، جامعه فقط مجموعهای از آدمها نیست؛ یک ماشین اخلاقساز است و در عین حال یک دستگاه فرساینده. انسان در این جهان هم اراده دارد و هم گرفتار ساز و کارهایی است که فراتر از اراده او عمل میکنند. بالزاک، بیآنکه لازم باشد مدام واژههای سنگین نظری به کار ببرد، نشان میدهد خواستن، خریدن، صعود کردن، دوست داشتن و حتی بخشیدن، همگی در میدان نیروهایی روی میدهند که بهسادگی دیده نمیشوند.
بالزاک نویسنده تلههایی چون پول، جاهطلبی، خانواده، عشق، شهرت و زمان است. اما او فقط از تلهها نمیگوید؛ او نشان میدهد انسان چگونه با شکوهی دردناک درون این تلهها میدود، میجنگد، میسوزد و گاه حتی برای لحظهای میدرخشد. عظمت بالزاک در همین است؛ او نه به ما اجازه میدهد آدمیزاد را ساده و بینقص ببینیم، نه جهان را بیچهره و بیروح. جهان او زنده است، سنگین است، پرهیاهوست و در عین حال از اندوهی عمیق لبریز.
«چرم ساغری» از سوختن اراده میگوید، «اوژنی گرانده» از انجماد پول، «باباگوریو» از فداکاری بیپاداش، «زنبقدره» از عشق …
«تاکسی» میکروسریال ۱۲ قسمتی جدید این پلتفرم است؛ مجموعهای اپیزودیک که قرار است قصههای کوتاه و آدمهای عجیبوغریب و آشنا را از صندلیهای تاکسی به قاب تصویر بیاورد.
این سریال اقتباسیست از «تاکسیسواری» سروش صحت؛ کتابی که بیش از ۵۰ بار تجدید چاپ شده و حالا مسیرش را از کتابفروشی به قاب تصویر تغییر داده. هر اپیزود، ژانر و مقصد خودش را دارد؛ روایتهایی از آدمها و لحظههای روزمره که کوتاهاند اما تا مدتها بعد از پیاده شدن، در ذهن میمانند.
پشت این پروژه، سهگانهایست از صحت نویسنده کتاب و فیلمنامه، مجید صالحی تهیهکننده و علی مصفا مشاور هنری— ترکیبی که میکروفیکشن را از کاغذ به تصویر رسانده. فیلمنامه را صحت و ایمان صفایی نوشتهاند و کارگردانی برعهده حسن نوری است.
«تاکسی»پاییز ۱۴۰۵ از شیدا پخش میشود؛ گاهی یک تاکسی، چند مسافر و چند دقیقه، برای یک داستان خوب کافی است.
انتهای پیام/
به گزارش شهرآرانیوز، احمدرضا کامیار امروز ۲۹ مردادماه در آیین رونمایی از کتاب یاران راستین در محل جهاد دانشگاهی با اشاره به روند شکلگیری و تدوین کتاب اظهار کرد: در مرحله انجام مصاحبههای تاریخ شفاهی و همچنین پیادهسازی، تدوین و ویراستاری متنها، زحمات فراوانی انجام شد و استاد حسین رسایی نیز با اخلاق حسنه، گشادهرویی و صبوری همواره پاسخگوی پرسشها و راهنماییهای ما بودند.
وی افزود: در ابتدا قصد داشتم این اثر را با عنوان «انقلاب اسلامی به روایت شفاهی استاد حسین رسایی» منتشر کنم، اما خود استاد تأکید داشتند عنوان «یاران راستین» برای کتاب انتخاب شود و ما نیز این عنوان را مناسبتر و شایستهتر دیدیم. آغاز مصاحبهها از سال ۱۳۹۶ و ثبت خاطرات در ۲۱ نشست
مؤلف کتاب «یاران راستین» با تشریح روند انجام مصاحبههای تاریخ شفاهی گفت: به اعتقاد من، تاریخ شفاهی و ارزیابی اسناد میتوانند مکمل یکدیگر باشند، زیرا فردی که در حوزه ارزیابی اسناد فعالیت میکند، باید شناخت و اطلاعات تاریخی مناسبی داشته باشد تا بتواند اسناد ارزشمند را از سایر اوراق تفکیک کند.
وی ادامه داد: از تیرماه ۱۳۹۶ تا مردادماه ۱۳۹۷، در مجموع ۲۱ جلسه مصاحبه تاریخ شفاهی با استاد حسین رسایی برگزار کردم و همزمان با ادامه مصاحبهها، پیادهسازی گفتوگوها نیز انجام شد.
مؤلف «یاران راستین» با اشاره به پیشنهاد انتشار این خاطرات گفت: پس از پایان بیستویکمین جلسه مصاحبه، با حجم عظیمی از اطلاعات و خاطرات تاریخی مواجه شدم و احساس کردم حیف است این خاطرات در مخازن سازمان اسناد و کتابخانه ملی باقی بماند و در خوشبینانهترین حالت تنها گروه محدودی از پژوهشگران به آن دسترسی داشته باشند.
کامیار اظهار کرد: موضوع چاپ کتاب را با استاد رثایی در میان گذاشتم و پیشنهاد کردم در صورت موافقت ایشان، این اثر را برای انتشار به انتشارات سازمان ارائه کنیم. نکته قابل توجه این بود که نخستین نگرانی استاد درباره انتشار کتاب، مسئله بیتالمال و جلوگیری از تضییع حقوق عمومی بود.
وی افزود: استاد در مراحل مختلف بارها از من میپرسیدند که آیا واقعاً انتشار این کتاب ضرورت دارد یا خیر. من نیز با توجه به حجم و اهمیت اطلاعات تاریخی موجود در مصاحبهها برای ایشان توضیح دادم که انتشار این خاطرات …
به گزارش شهرآرانیوز، سید محمود سادات امروز (۲۹ مرداد ۱۴۰۵) در نشست رونمایی از کتاب «یاران راستین» (خاطرات شفاهی دکتر حسین رثایی) در جهاد دانشگاهی به تبیین جایگاه تاریخ شفاهی در پژوهشهای تاریخی پرداخت و بر اهمیت ثبت خاطرات کنشگران و شاهدان عینی رویدادهای تاریخی تأکید کرد.
سادات با تأکید بر تفاوت بنیادین تاریخ شفاهی و خاطرات شفاهی اظهار داشت: در پژوهشهای تاریخی با دو دسته منابع مواجهیم اسناد و مدارک تاریخی که اطلاعاتی منفرد ارائه میدهند و گاه درک ارتباط میان آنها دشوار است. آنچه این اسناد را به هم پیوند میزند، تاریخ شفاهی است چراکه کنشگران و شاهدان عینی رویدادها میتوانند فهم درستتری از اسناد در اختیار محققان قرار دهند. ضرورت تاریخ شفاهی برای ایران معاصر
وی با اشاره به تحولات صد سال اخیر ایران افزود: کشور ما در یک قرن گذشته چندین جنگ، انقلاب، کودتا و حوادث گوناگون را پشت سر گذاشته که افراد زیادی کنشگر یا شاهد عینی آنها بودند. به همین دلیلپرداختن جدی به تاریخ شفاهی برای ایران ضرورتی انکارناپذیر است.
معاون پژوهش و منابع دیجیتال سازمان اسنادکتابخانه ملی ایران یکی از وظایف مهم در حوزه تاریخ شفاهی را تولید دادههای باکیفیت برای مورخان آینده دانست و گفت: ما وظیفه داریم دادههایی فراهم کنیم که مورخ دویست سال بعد بتواند بر اساس آنها درباره دوره جمهوری اسلامی پژوهش کند. رعایت استانداردهای علمی در این زمینه تضمینکننده کیفیت این دادههاست. توجه به خاموشان تاریخ
سادات با اشاره به مفهوم گروههای هدف خاموشان تاریخ در تاریخ شفاهی، یعنی کسانی که در تاریخ حرف نزدهاند مانند روستاییان، زنان و حاشیهنشینان شهری، خاطرنشان کرد: متأسفانه در داخل و خارج از ایران کمتر به این گروهها پرداخته شده است.
وی تأکید کرد: تا وقتی هنوز تاریخ شفاهی کنشگران اصلی و شاهدان عینی را نگرفتهایم، رفتن به سراغ سایر افراد نوعی از دست دادن فرصت است چراکه بسیاری از این افراد با انبوهی از اطلاعات از میان ما میروند.
وی با بیان یک نکته کلیدی در تاریخشفاهی افزود: تجربه نشان داده که اغلب محققان سراغ افراد کلیدی سیاسی و اجتماعی میروند، درحالی که افراد در ردههای پایینتر، اطلاعات فنی و دقیقتری ارائه میدهند که شاید مدیران ارشد …
به گزارش برنا به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، به مناسبت صدوشصتوهشتمین روز شهادت ۱۶۸ شهید حادثه مدرسه میناب، روایت ادبی ـ انسانی «طعم الجنة» با هدف گرامیداشت یاد و خاطره شهدای این حادثه و انتقال پیام آن به مخاطبان عربزبان، به زبان عربی تهیه و در فضای رسانهای مصر منتشر شد.
این اثر با فاصله گرفتن از قالب متعارف گزارش خبری و پیام رسمی، زندگی و خاطره میکائیل میردورقی، دانشآموز دهساله مدرسه شجره طیبه میناب را دستمایه یک روایت انسانی قرار داده و با تمرکز بر رابطه مادر و فرزند، آخرین شام، آخرین عکس و رؤیاهای ناتمام یک کودک، تلاش کرده است واقعه را از سطح یک خبر و آمار به یک تجربه عاطفی و انسانی برای مخاطب تبدیل کند.
این روایت در رسانههایی از جمله أخبار الوطن و وکالة برق غزة بازنشر شده و از این طریق، یک اقدام یادبود مناسبتی به محتوایی قابل انتشار در فضای رسانهای عربی تبدیل شده است.
اهمیت این اقدام در آن است که یادبود ۱۶۸ شهید صرفاً در قالب بیان یک آمار یا بازگویی حادثه دنبال نشده، بلکه تلاش شده است هر یک از این اعداد در ذهن مخاطب، نماینده یک انسان، یک خانواده، یک زندگی و یک آینده ناتمام باشد.
انتخاب میکائیل به عنوان محور روایت نیز با همین هدف صورت گرفته است؛ کودکی دهساله که برای مخاطب، پیش از آنکه «شهید یک حادثه» باشد، یک فرزند، یک دانشآموز و عضوی از یک خانواده است.
از منظر ارتباطات فرهنگی، انتخاب قالب داستانی و روایی برای مخاطب مصری نیز واجد اهمیت ویژه است. مصر از مهمترین خاستگاههای ادبیات معاصر عربی بوده و ادیبان و داستاننویسان این کشور نقشی پیشرو و پیشران در شکلگیری و تحول ادبیات عرب داشتهاند.
از اینرو، مخاطب مصری با زبان داستان، روایت و ادبیات پیوند عمیقی دارد و پیام در این قالب میتواند گیرایی و ماندگاری بیشتری پیدا کند.
بر همین اساس، استفاده از روایت ادبی در «طعم الجنة» را میتوان نوعی بومیسازی شیوه انتقال پیام متناسب با ظرفیت فرهنگی جامعه میزبان ارزیابی کرد.
روایت «طعم الجنة» با ملاحظات فرهنگی و ادبی متناسب با مخاطب عربزبان تدوین شد. ساختار اثر به گونهای طراحی شده است که مخاطب ابتدا با زندگی عادی یک کودک و رابطه او با مادرش همراه …
