میدل ایست آی : هزینه بالای جنگ می‌تواند ایران و آمریکا را دوباره پای میز مذاکره بکشاند

به گزارش خبرآنلاین به نقل از تابناک در این مقاله آمده است:

جنگ روزافزون میان ایالات متحده و ایران دیگر دربارهٔ برنامهٔ هسته‌ای تهران نیست، و حتی دربارهٔ تغییر رژیم نیز نیست - آن هدفی که در ابتدا «بنیامین نتانیاهو»، نخست‌وزیر اسرائیل، کارزاری را برای کشاندن «دونالد ترامپ»، رئیس‌جمهور آمریکا، به درگیری بر پایهٔ آن به راه انداخت.

پس از ماه اول جنگ، ایران خود را در موقعیتی غافل‌گیرانه و سودمند یافت، به طوری که کنترل عملی بر تنگهٔ هرمز را به دست گرفته است. تسلط بر این گلوگاه حیاتی انرژی در جهان، به تهران امکان می‌دهد تا بر قیمت جهانی نفت تأثیر بگذارد و به تبع آن، بر اقتصاد آمریکا فشار آورد و محاسبات سیاسی واشنگتن را شکل دهد.

این موضوع، بازدارنده‌ترین راهبرد استراتژیک جمهوری اسلامی در برابر آمریکا و اسرائیل در دهه‌های اخیر را تشکیل می‌دهد. دقیقاً همین برتری است که واشنگتن اکنون با تمام توان برای گرفتن آن از ایران می‌جنگد.

آخرین دور از درگیری‌ها پس از آن آغاز شد که «ترامپ» و «مسعود پزشکیان»، رئیس‌جمهور ایران، تفاهم‌نامه‌ای را امضا کردند. این توافق به شدت به نفع ایران بود، به طوری که مادهٔ ۵ آن صراحتاً به تهران اختیار می‌داد تا «با استفاده از حداکثر تلاش خود، ترتیباتی را برای عبور ایمن کشتی‌های تجاری فراهم آورد». تهران نیز سپس یک کریدور کشتیرانی تجاری را کاملاً در محدودهٔ آب‌های سرزمینی خود تعیین کرد.

سه روز پس از امضای این توافق، در تاریخ ۲۰ ژوئن، مرکز مشترک اطلاعات دریایی با پشتیبانی آمریکا اعلام کرد که کشتی‌های تجاری می‌توانند تحت راهنمایی ایالات متحده از مسیر جنوبی تنگهٔ هرمز عبور کنند، که این امر مستقیماً برتری تازه‌به‌دست‌آمدهٔ ایران را به چالش می‌کشید. تهران اعلام کرد که واشنگتن با دخالت در مسئولیت ایران برای تأمین امنیت عبور کشتی‌ها، مادهٔ ۵ تفاهم‌نامه را نقض کرده است.

از دیدگاه تهران، این اقدام با هدف سلب کنترل عملی ایران بر تنگه و با منحرف کردن کشتیرانی به کانال جنوبی - که خارج از دسترس مؤثر ایران است - صورت گرفت و در نتیجه، هرمز را به عنوان منبعی برای اهرم ژئوپلیتیکی خنثی می‌کرد. ایران با هدف قرار دادن کشتی‌های تجاری پاسخ داد که این امر باعث مداخلهٔ آمریکا شد.

جنگ فرسایشی

پرسش اصلی اکنون این است …