در نهصد و چهلمین نشست شبهای بخارا، کارشناسان با مرور تجربههای تاریخی و فرهنگی ایران نشان دادند چگونه شبکههای اجتماعی، آیینها و نهادهای مدنی، ستونهای پنهان بقا و همبستگی در جامعه ایرانی را شکل دادهاند...فراستخواه با لحنی تحلیلی نسبت به کلانروایتهای تاریخی که غالباً تصویری از شکست و استبداد را بازنمایی میکنند، انتقاد کرد و گفت: وقتی تصویر ایران را از دریچه این کلانروایتها میبینیم، پر از بیثباتی، جنگ و دولتهایی است که میآمدند و میرفتند. اما آن ایرانی که مردم این سرزمین در آن زیستهاند، مجموعهای از روایتهای کوچک بود، نه آن ابرروایتهای برساخته. بیشتر ساکنان این سرزمین با شادیها و غمها، در میان بینظمیها، نظمهای خلاقی ایجاد میکردند.
