اکوایران:کاهش نرخ مشارکت اقتصادی نشان میدهد بخشی از جمعیت در سن کار، امید خود را به یافتن شغل از دست دادهاند. فاطمه عزیزخانی، اقتصاددان، معتقد است اقتصاد ایران وارد مرحلهای شده که در آن رکود، هم نیروی کار و هم بنگاههای اقتصادی را دلسرد کرده است. به گفته او، مسیر پیشروی بازار کار نیز بیش از هر عامل دیگری به آینده تنشهای سیاسی و امکان آغاز یک دوره بازسازی اقتصادی وابسته خواهد بود. به گزارش اکوایران، نرخ بیکاری در بهار ۱۴۰۵ به ۹.۱ درصد رسیده و همزمان نرخ مشارکت اقتصادی به ۴۰.۷ درصد کاهش یافته است. اگرچه افزایش بیکاری بهتنهایی میتواند نشانه تضعیف بازار کار باشد، اما همزمانی آن با کاهش مشارکت اقتصادی، از منظر بسیاری از اقتصاددانان، تصویری نگرانکنندهتر از وضعیت اشتغال کشور ترسیم میکند.
فاطمه عزیزخانی در گفتوگو با اکوایران، این تحولات را فراتر از یک نوسان فصلی میداند و معتقد است بازار کار ایران با یک «چرخش ساختاری» مواجه شده است؛ چرخشی که این بار آثار آن تنها محدود به گروههای آسیبپذیر نیست، بلکه به بخش رسمی اقتصاد و صنایع نیز سرایت کرده است. خروج از بازار کار؛ بحرانی فراتر از افزایش بیکاری
به گفته عزیزخانی، جمعیت در سن کار طی بهار امسال حدود ۸۳۰ هزار نفر افزایش یافته است، اما حدود ۷۹۵ هزار نفر از این افراد، یعنی نزدیک به ۹۶ درصد، مستقیماً به جمعیت غیرفعال پیوستهاند.
او معتقد است این آمار نشان میدهد مشکل صرفاً نبود فرصتهای شغلی نیست؛ بلکه بخش قابل توجهی از افراد، پیش از ورود به بازار کار، امید خود را برای یافتن شغل از دست دادهاند. به اعتقاد او، کاهش نرخ مشارکت اقتصادی در کنار رشد بیکاری، از تعمیق ناامیدی در سمت عرضه نیروی کار حکایت دارد.
این اقتصاددان با اشاره به آمارهای بخشی اشتغال میگوید صنعت، که مهمترین موتور ایجاد اشتغال رسمی و پایدار محسوب میشود، طی یک سال گذشته حدود ۶۳۰ هزار شغل خود را از دست داده است.
در مقابل، افزایش اشتغال در بخش خدمات و کشاورزی، الزاماً به معنای رونق این بخشها نیست. عزیزخانی معتقد است بخش قابل توجهی از نیروی کار تعدیلشده، برای حفظ معیشت به سمت مشاغل غیررسمی، فعالیتهای پلتفرمی، دستفروشی یا کشاورزی معیشتی حرکت کردهاند؛ …
