در «دومین همایش سالانه امنیتیسازی ایران در حوزه مواد مخدر و جرایم سازمانیافته» که به همت موسسه کادراس در تیر ماه 1405 برگزار شد، جمعی از برجستهترین اساتید، دیپلماتهای پیشین و تحلیلگران ارشد روابط بینالملل به تبیین نظری، عملی و دیپلماتیک فرایند تبدیل موضوع مواد مخدر به یک پرونده امنیتی جدید علیه جمهوری اسلامی ایران پرداختند. به گزارش اکوایران؛ در این نشست تخصصی، صاحبنظرانی نظیر دکتر سید جلال دهقانی فیروزآبادی، دکتر نوذر شفیعی، دکتر رحمن قهرمانپور، دکتر ابراهیم متقی و دکتر سید محمدکاظم سجادپور با دبیری دکتر منصور براتی، معاون پژوهشی موسسه کادراس به بررسی ابعاد مختلف این پدیده در بستر نظم در حال گذار بینالمللی، نسبت به خطرات طرح اتهامات جدید با هدف اعمال فشار همهجانبه بر ایران و محور مقاومت هشدار دادند و راهکارهای مقابله با این «تهدیدپنداری» عامدانه را به بحث گذاشتند.
مبانی نظری و گشایش «پنجمین پرونده امنیتی»
بخش آغازین این همایش به بررسی چارچوبهای مفهومی و زنگ خطرهای مرتبط با تغییر رویکرد نهادهای بینالمللی اختصاص یافت. دکتر منصور براتی در این نشست با ارائه شواهدی از تغییر لحن گزارشهای جهانی، هشدار داد که مواد مخدر و جرایم سازمانیافته با شتاب در حال تبدیل شدن به «پنجمین پرونده امنیتی» علیه ایران، پس از پروندههای هستهای، موشکی، نفوذ منطقهای و حقوق بشر است. وی اشاره کرد که با وجود سابقه طولانی و هزینههای سنگین ایران در امر مبارزه با قاچاق، تلاشهای هدفمندی در جریان بود تا جایگاه کشور از یک «پیشگام مبارزه با مواد مخدر» به یک «دولت متهم» تنزل یابد.
در همین راستا دکتر سید جلال دهقانی فیروزآبادی، مسئله را از دریچه مکتب «سازهانگاری» واکاوی کرد. وی توضیح داد که امنیتیسازی لزوماً به معنای وجود یک تهدید عینی و فیزیکی نبود، بلکه فرایندی بود که در آن، یک موضوع از طریق اراده سیاسی و گفتمانسازی به عنوان تهدیدِ صلح و امنیت جهانی معرفی شد. فیروزآبادی تصریح کرد که موفقیت این پروژه نیازمند «پذیرش بینالاذهانی» در سطح نهادهای جهانی بود؛ به این معنا که قدرتهای مسلط تلاش کردند تا روایت خود از قاچاق مواد مخدر را به عنوان یک واقعیت قطعی به سایر بازیگران بینالمللی تحمیل …
![[علی دارابی] گرفتار دولت در دولت نشویم!](/news/u/2026-08-23/ettelaat-dxse1.jpg)
