بیانیه وزارت فرهنگ در دعوت از اهالی فرهنگ، هنر و رسانه برای حضور در آیین وداع و تشییع پیکر قائد شهید انقلاب

روزگاری را به خاطر می‌آوریم که خیلی دور نیست؛ می‌توانستیم با چند بازیگر، نمایشنامه، سالنی کوچک و مقداری سماجت تئاتر کار کنیم. نه اینکه تولید تئاتر ارزان باشد و همه‌چیز برای گروه‌های مستقل فراهم؛ اما دست‌کم فاصله میان «ایده داشتن» و «امکان اجرا کردن» آنقدر زیاد نبود که امروز به نظر می‌رسد.

رسانه قرار است آینه باشد، نه آینه‌ای که فقط زشتی‌ها را بزرگ‌نمایی کند، بلکه آینه‌ای که واقعیت را همان‌گونه که هست پیش روی جامعه بگذارد. مسأله اما از جایی آغاز می‌شود که رسانه، به جای آنکه ابزار کشف حقیقت و مطالبه‌گری عمومی باشد، به ابزار معامله تبدیل شود، جایی که خبر نه برای آگاهی‌بخشی، بلکه برای فشار آوردن تولید و منتشر می‌شود. اینجاست که پدیده‌ای به نام «باج‌نیوز» شکل می‌گیرد.

سروین دهقان/صبا، اجرای دوباره «خسوف» در تالار وحدت، پس از حدود دو دهه، یکی از اتفاق‌های قابل توجه موسیقی کلاسیک و ارکسترال ایران بود؛ اثری که به دلیل ابعاد بزرگ ارکستر، حضور گروه کر، دشواری‌های فنی و نیاز به تمرین‌های طولانی، سال‌ها امکان اجرای دوباره پیدا نکرده بود. این بار اما با حضور ارکستر سمفونیک

محمد خرمشاهی، طنزپرداز و روزنامه‌نگاری است که با نزدیک به یک قرن حضور در مطبوعات و برنامه‌های رادیویی، آینه‌ای از دردها و شادی‌های مردم بود و با زبانی طناز، کام جامعه را شیرین می‌کرد.

گاهی یک بازیگر، سال‌ها بعد از پخش سریال، به دلایل مختلف از قاب رسمی تلویزیون حذف می‌شود و همین موضوع سرنوشت یک مجموعه قدیمی را هم تغییر می‌دهد.

در جهانی که به روایت آلون میزراحی، قدرت‌های بزرگ دچار بحران معنا شده‌اند، یک استثنا وجود دارد: ایران. اهمیت این روایت فقط در ستایش ایران نیست؛ در این است که نویسنده‌ای یهودی، عرب‌تبار، سابقاً اسرائیلی و ضدصهیونیست، ایران را حامل «نور» و کرامت می‌بیند.