به گزارش ایلنا، پس از شکست دادن انگلستان در مرحله نیمهنهایی، بازیکنان آرژانتین بنری را به نمایش گذاشتند که در آن جزایر مورد مناقشه فالکلند را متعلق به خود دانسته بودند؛ اقدامی که یک آرمان تاریخی را وارد تیشرتها، دیوارهای اتاق خواب و فیدهای اینستاگرام نسل جدید کرد.
در هفتههای پس از آن، تصویر ماندگار این تورنمنت در آرژانتینِ شیفته فوتبال، نهتنها متعلق به لیونل مسی، بلکه مربوط به تابلو نوشتهای بود که روی آن به سادگی حک شده بود: «مالویناس متعلق به آرژانتین است.»
مجمعالجزایر اقیانوس اطلس جنوبی که در آرژانتین با نام مالویناس شناخته میشود، مورد ادعای هر دو کشور آرژانتین و بریتانیاست؛ دو کشوری که در سال ۱۹۸۲ یک جنگ ۱۰ هفتهای را بر سر این سرزمین تجربه کردند. ظاهراً این بنر یک فرصت طلایی تجاری و تبلیغاتی در سراسر آرژانتین ایجاد کرد و روی برچسبها، کیفهای پارچهای، کتانیها، آثار هنری و پیراهنهای فوتبال ظاهر شد.
این تصویر روی دیوارهای کافهها آویخته شد، روی دیوارهای مترو نقاشی گردید و حتی روی ساق و ساعد دستها تاتو شد. هزاران آرژانتینی فونت «Malvinas Sans» را دانلود کردند؛ تایپفیسی که از روی حروف دستنویس این بنر الگوبرداری شده بود، در حالی که دیوارنگارههای رنگارنگ از جزایر و کهنهسربازان جنگ در سراسر کشور پدیدار شد.
ادگاردو استبان، نویسنده و از کهنهسربازان درگیری سال ۱۹۸۲ گفت: «جام جهانی تمام شده است، اما مردم همچنان درباره مالویناس صحبت میکنند زیرا مالویناس به نوعی بخشی از جام جهانی شد. بچهها در مدارس از من میپرسند: موضوع مالویناس چیست؟ حالا پرچم به دست نسل جدید داده شده است.»
هیچیک از بازیکنان آرژانتین زمانی که دیکتاتوری نظامی این کشور در سال ۱۹۸۲ به مالویناس حمله کرد و پیش از بازپسگیری آن توسط نیروهای بریتانیایی در جنگی که جان ۶۴۹ سرباز آرژانتینی و ۲۵۵ سرباز بریتانیایی را گرفت، ۷۳ روز جزایر را در اختیار داشت، به دنیا نیامده بودند.
با این حال، آنها در کشوری بزرگ شدند که همواره تحت تأثیر تحقیر حاصل از آن تهاجم بدفرجام بود؛ تهاجمی که به طور گسترده به عنوان تلاشی ناامیدکننده برای کسب محبوبیت توسط یک حکومت نظامی تضعیفشده تلقی میشد که یک سال بعد سقوط کرد. همانطور که آرژانتین از ترومای یک دیکتاتوری بیرحم عبور میکرد، …
