فرارو- تریتا پارسی، کارشناس ارشد مسائل بینالملل مؤسسه کوئینسی، در یادداشتی در نشریه «ریسپانسیبل استیتکرفت» نوشت: با ورود ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین، به واشنگتن، شواهد فزایندهای نشان میدهد هدف او دیگر صرفاً جلب حمایت بیشتر ایالات متحده در جنگ با روسیه نیست.
به گزارش فرارو، به نظر میرسد کییف بهتدریج در پی تحقق هدفی راهبردیتر، یعنی پیوند زدن جنگ اوکراین با رویارویی آمریکا و ایران و تبدیل این دو بحران به یک صحنه ژئوپلیتیکی واحد است.
این تمایز از اهمیت بالایی برخوردار است؛ زیرا اگر این دو جنگ در عمل به یک درگیری واحد تبدیل شوند، اوکراین دیگر تنها دریافتکننده کمکهای نظامی آمریکا نخواهد بود، بلکه به بازیگری مستقیم در جنگ واشنگتن با تهران تبدیل میشود.
در مقابل، ایالات متحده نیز دیگر صرفاً بزرگترین تأمینکننده تسلیحات و پشتیبان نظامی اوکراین نخواهد بود، بلکه از رهگذر درگیریای که دامنه آن از دریای سیاه تا دریای خزر امتداد یافته است، عملاً در موقعیتی قرار خواهد گرفت که رویارویی آن با ایران، همزمان ابعاد تقابل مستقیمتری با روسیه نیز پیدا کند. اوکراین در جستوجوی حمایت نظامی بیقیدوشرط غرب
برای کییف، تحقق چنین سناریویی میتواند همان دستاورد راهبردی بزرگی باشد که از زمان آغاز تهاجم روسیه در سال ۲۰۲۲ در پی آن بوده است.
از نخستین روزهای جنگ، رهبران اوکراین همواره از ناتو خواستهاند نقش خود را از ارسال تسلیحات و ارائه اطلاعات فراتر ببرد و به شکلی مستقیمتر در حمایت از اوکراین مشارکت کند.
در همین راستا، ولودیمیر زلنسکی بارها خواستار ایجاد منطقه پرواز ممنوع از سوی ناتو بر فراز اوکراین شد و استدلال کرد هر گزینهای کمتر از آن، عملاً به روسیه اجازه میدهد بدون مانع به بمباران شهرهای اوکراین ادامه دهد.
او همچنین مدتها پیش از آنکه چنین تصمیمی در فضای سیاسی واشنگتن قابل پذیرش باشد، دولتهای غربی را برای ارسال سامانههای تسلیحاتی پیشرفتهتر تحت فشار قرار داد.
زلنسکی استدلال میکرد پیروزی تنها زمانی امکانپذیر خواهد بود که کشورهای غربی …
