رویداد۲۴| اظهارات دیروز سخنگوی دولت درباره ضرورت «تراز کردن بنزین» یک پیام روشن دارد؛ اینکه دولت چهاردهم دیگر اصل اصلاح سیاست سوخت را انکار نمیکند و تنها درباره زمان و شیوه اجرای آن سخن میگوید. این در حالی است که اقتصاد ایران همچنان با تورم بالا، کاهش قدرت خرید خانوارها و ناترازی گسترده در حوزه انرژی دست و پنجه نرم میکند؛ شرایطی که باعث شده هرگونه تصمیم درباره بنزین، تنها یک تصمیم اقتصادی نباشد و به موضوعی با پیامدهای اجتماعی و حتی سیاسی تبدیل شود. مسئله فقط قیمت بنزین نیست
آنچه امروز دولت را به فکر اصلاح سیاست بنزین انداخته، صرفاً پایین بودن قیمت این حامل انرژی نیست. طی سالهای اخیر، فاصله میان تولید و مصرف بنزین به تدریج افزایش یافته، مصرف رکوردهای جدیدی ثبت کرده و دولت ناچار شده بخشی از نیاز کشور را از طریق واردات یا برداشت از ذخایر تامین کند. همزمان، یارانه سنگین انرژی، فشار مضاعفی بر بودجه عمومی وارد کرده و قاچاق سوخت نیز همچنان یکی از دغدغههای سیاستگذاران است.
در چنین شرایطی، دولت از «مدیریت مصرف» سخن میگوید، اما منتقدان معتقدند بخش مهمی از این بحران، محصول سالها تعلل در توسعه پالایشگاهها، نوسازی ناوگان حملونقل، بهبود بهرهوری و اصلاح ساختار انرژی است؛ مسائلی که اکنون ممکن است هزینه آن به مصرفکنندگان منتقل شود.
در روزهای اخیر، مسئولان وزارت نفت نیز تلاش کردهاند تصویری روشنتر از دلایل این وضعیت ارائه دهند. مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی با اشاره به آسیبهایی که در جریان جنگ به برخی زیرساختهای انرژی، پالایشگاهها و تأسیسات انتقال و ذخیرهسازی سوخت وارد شده، گفته است پایداری عرضه سوخت با دشواری بیشتری نسبت به گذشته دنبال میشود. او تأکید کرده که دولت در صورت تداوم محدودیتهای تولید یا واردات، ممکن است برای حفظ امنیت انرژی ناچار به اعمال محدودیتهایی در حوزه مصرف شود؛ هرچند مدعی است هدف اصلی، افزایش قیمت یا فشار بر مردم نیست، بلکه کاهش مصرف از طریق همراهی شهروندان است.
در همین چارچوب، دولت از مردم خواسته است بیش از گذشته از حملونقل عمومی و سوخت CNG استفاده کنند، ترددهای غیرضروری را کاهش دهند و حتی در مسیرهای کوتاه به جای خودرو، پیادهروی یا دوچرخهسواری را در اولویت قرار دهند. هرچند این توصیهها از منظر …
