فشارهای قیمتی در حال افزایش است وجهان هنوز فاصله زیادی با درد و رنج چهار سال پیش دارد، اما تشخیص وضعیت چندان امیدوارکننده نیست.
در دوم سپتامبر، بانک مرکزی نیوزیلند نرخهای بهره را افزایش داد. بانکهای مرکزی در آن سوی دریای تاسمان نیز امسال تاکنون سه بار هزینه استقراض را افزایش دادهاند. بانک مرکزی ژاپن در ماه ژوئن و بانک مرکزی کره جنوبی در ماههای ژوئیه و اوت چنین اقدامی انجام دادند.
انتظار میرود بانک مرکزی اروپا (ECB) در ۱۰ سپتامبر نرخ سپرده خود را به ۲.۵ درصد افزایش دهد. بسیاری از معاملهگران انتظار دارند که فدرال رزرو آمریکا نیز پیش از مدت زیادی همین مسیر را دنبال کند.
سیاستگذاران در واکنش به شواهد فزاینده درباره افزایش فشارهای قیمتی اقدام میکنند. میانگین نرخ تورم سالانه در کشورهای ثروتمند دیگر به سمت ۲ درصد، که هدف تورمی در بیشتر این کشورهاست، کاهش نمییابد و در عوض طی ماههای اخیر اندکی افزایش یافته است.
در ماه اوت، تورم سالانه در منطقه یورو به ۳.۳ درصد رسید که بالاترین میزان طی سه سال گذشته است. سوئیس تنها ۰.۸ درصد تورم سالانه دارد؛ نرخی که بازتابدهنده سیاست اقتصادیای است که یکی از شگفتیهای دنیای مدرن محسوب میشود. اما حتی همین نرخ نیز بالاترین سطح تورم طی دو سال گذشته است. در برخی نقاط، قیمتها خاطرات تلخ «بحران هزینه زندگی» را زنده میکنند. برای نمونه، تورم در لیتوانی نزدیک به ۶ درصد است؛ در حالی که این رقم در ژانویه ۳.۱ درصد بود.
انرژی مقصر اصلی است، اما تنها مقصر نیست …



































































































































































