به گزارش ایرنا، در نگاه نخست، رودخانه خشک شیراز شاید تنها یک آبراهه فصلی به نظر برسد، اما مهندسان این پروژه آن را به بستری برای اجرای یکی از دشوارترین عملیاتهای عمرانی کشور تبدیل کردهاند، بهگونهای که هم باید پایداری بستر حفظ شود و هم ایمنی سازه در برابر جریانهای سیلابی تضمین گردد.
از سوی دیگر، عملیات حفاری در عمق باید بدون ایجاد اختلال در محیط پیرامون ادامه یابد.
ایستگاه شهید چمران یکی از ایستگاههای خط سه قطار شهری شیراز است و این خط، محور غربی شهر را به شبکه حملونقل ریلی متصل میکند؛ توسعه آن نیز نقش مهمی در کاهش بار ترافیکی بزرگراه دکتر حسابی، شهرک گلستان و مناطق رو به توسعه شمالغرب شیراز خواهد داشت.
عملیات اجرایی این ایستگاه همزمان با چند ایستگاه دیگر خط سه آغاز شده است و به دلیل قرارگیری در زیر بستر رودخانه خشک، از همان ابتدا بهعنوان پیچیدهترین بخش پروژه شناخته میشود.
روشهای ویژه برای کنترل فشار و آببندی
به گفته مسئولان اجرایی پروژه، برای ساخت این ایستگاه از روشهای ویژه مهاربندی، اجرای دیوارههای شمعی، استراتهای فولادی و سامانههای آببندی چندلایه استفاده شده است، بهطوریکه ضمن کنترل فشارهای جانبی خاک و آب، امکان اجرای ایمن سازه در زیر بستر رودخانه فراهم آمده است.
این ویژگی سبب شده است که ایستگاه شهید چمران بهعنوان نخستین ایستگاه مترو در ایران که در زیر بستر رودخانه احداث میشود، شناخته شود. تجربهای که جهان پیشتر آزموده است
اگرچه اجرای ایستگاه مترو در زیر بستر رودخانه برای ایران تجربهای تازه محسوب میشود، اما در برخی از بزرگترین شبکههای متروی جهان نیز پروژههای مشابهی وجود دارد.
برای نمونه، در شهرهای لندن، پاریس و شانگهای، تونلهای مترو سالهاست که از زیر رودخانههایی مانند تیمز، سن و هوانگپو عبور میکنند و در برخی نقاط، ایستگاهها نیز در مجاورت یا زیر بستر این رودخانهها ساخته شدهاند.
همچنین در شبکه متروی نیویورک، تونلهای متعددی در زیر رودخانههای ایست و هادسون قرار دارند و مناطق مختلف شهر را به یکدیگر متصل میکنند.
با این حال، تفاوت پروژه شیراز با بسیاری از این نمونهها در آن است که ایستگاه شهید چمران مستقیما در محدوده زیر بستر رودخانه خشک جانمایی شده است …
