بر اساس گزارش منتشر شده از سوی دستیار اجتماعی رییس جمهور، تصویر ترسیمشده از جامعه ایران در سال ۱۴۰۵، جامعهای زیر فشار شدید معیشتی و روانی است که اعتماد اندکی به نهادها دارد و نسبت به آینده اقتصاد بدبین است، اما هنوز از هویت ملی، خواست اصلاح و آمادگی برای دفاع از کشور فاصله نگرفته است. نارضایتی مردم الزاماً به معنای عبور از چارچوب سیاسی، تمایل به جنگ یا کاهش تعلق به ایران نیست. بخش بزرگی از جامعه همزمان خواهان اصلاحات اساسی، بهبود معیشت، ادامه مذاکره و حفظ توان دفاعی کشور است. این ترکیب نشان میدهد جامعه ایران بیش از آنکه به سوی یکی از دو قطب حفظ کامل وضع موجود یا براندازی حرکت کرده باشد، در جستوجوی راهی برای تغییرات اساسی، کاهش تنش و بازگرداندن امکان تصور آینده است.
