به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از ایسنا، اثر تازه منتشر شده در نشر «گویا» با عنوان «از بوسهای آغاز شدیم»، یادداشتهای خودنوشت محمود درویش را در اختیار علاقهمندان قرار داده است؛ شاعری که به نوشتن زندگینامه تمایلی نداشت و این متن، تنها مستند باقیمانده از روایت شخصی او درباره مراحل مختلف زندگیاش محسوب میشود.
درویش که در سال ۱۹۴۱ در روستای «البروه» متولد شده بود، در سن ۶ سالگی و در پی حملات نظامی، طعم تلخ آوارگی را چشید و همراه با خانوادهاش به جنوب لبنان پناه برد. او در خاطراتش از ویرانی زادگاهش سخن میگوید و تأکید میکند که پس از بازگشت مخفیانه به فلسطین، با ویرانههای روستای خود مواجه شد که به سکونتگاههای اسرائیل (موشاو و کیبوتص) تبدیل شده بود. او و خانوادهاش در آن دوران به عنوان «حاضران غایب» شناخته میشدند؛ پناهندگانی در سرزمین خود که فاقد مدارک قانونی بودند.
این شاعر برجسته، سالهایی از جوانی خود را در حیفا سپری کرد و به دلیل فعالیتهای سیاسی و ادبی، بارها تحت بازداشت و اقامت اجباری پلیس اسرائیل قرار گرفت. او در سال ۱۹۷۰ برای تحصیل راهی مسکو شد، اما تجربه حضور در اتحاد جماهیر شوروی و مشاهده شکاف میان شعارهای رسانهای و واقعیت زندگی مردم، منجر به فروپاشی …
