به گزارش اقتصادنیوز، وقتی نااطمینانی وارد اقتصاد میشود، نخستین نشانههای آن نه فقط در آمارهای رسمی و شاخصهای کلان، بلکه در تصمیمهای روزمره مردم دیده میشود؛ در خریدهایی که به تعویق میافتند، سرمایهگذاریهایی که انجام نمیشوند، داراییهایی که برای حفظ ارزش جایگزین پول ملی میشوند و خانوارهایی که برای جبران کاهش قدرت خرید، به دنبال منابع درآمدی جدید میروند.
تجربه بحرانها و جنگها در کشورهای مختلف نشان داده است که آثار اقتصادی یک درگیری، محدود به خسارتهای مستقیم نیست و میتواند رفتار اقتصادی جامعه، چشمانداز کسبوکارها و مسیر رشد اقتصادی را برای مدت طولانی تحت تأثیر قرار دهد. خبر مرتبط هشدار درباره ونزوئلایی شدن اقتصاد ایران | دلانگیزان: مهار تورم نیازمند تصمیمات سخت است | شرایط نه جنگ نه صلح، مدیریت اقتصاد را پیچیدهتر کرده است
اقتصادنیوز: یک اقتصاددان میگوید: اختلاف نرخ تورم میان استانهای دارای تورم بالا و پایین به بیش از ۴۰ درصد رسیده است؛ بهطوری که فاصله نرخ تورم استان ایلام با استان تهران بیش از ۴۱ درصد است. تقریباً همین شکاف میان دهک اول و دهک دهم درآمدی نیز دیده میشود که از نظر وی یک وضعیت بحرانی و نگرانکننده است.
اقتصاد ایران در شرایطی با تبعات جنگ و افزایش نااطمینانی مواجه شده که پیش از این نیز با مجموعهای از مشکلات ساختاری مانند تورم بالا، کاهش سرمایهگذاری، افت ارزش پول ملی و محدود شدن ظرفیتهای تولیدی دستوپنجه نرم میکرد. در چنین فضایی، افزایش ریسکهای اقتصادی میتواند تصمیمگیری فعالان اقتصادی و خانوارها را بیش از گذشته محتاطانه کند؛ بهگونهای که حفظ ارزش داراییها به اولویت اصلی تبدیل شود و سرمایهگذاری در فعالیتهای مولد با کاهش مواجه شود.
از سوی دیگر، فشارهای اقتصادی ناشی از بحران میتواند الگوی معیشتی خانوارها را نیز تغییر دهد؛ از افزایش تمایل به داشتن شغل دوم و سوم گرفته تا تغییر در سبد مصرفی و کاهش امکان برنامهریزی برای آینده. پرسش مهم این است که آیا این تغییر رفتارها موقتی و ناشی از شرایط بحرانی است یا میتواند به بخشی از سبک زندگی اقتصادی جامعه تبدیل شود؟
در ایران نیز جنگ در شرایطی رخ داده که اقتصاد با مشکلات انباشتهای مانند تورم بالا، کاهش سرمایهگذاری …
