تاریخ شفاهی یک عمر خدمت
نعمتزاده که در تیرماه ۱۳۲۴ در تبریز در خانوادهای بازاری و مذهبی بهدنیا آمده، تحصیلات خود را در دبیرستان علوی و سپس در رشته مهندسی محیطزیست از دانشگاه پلیتکنیک کالیفرنیا به پایان رسانده است. او پس از بازگشت به ایران، در کارخانه خانوادگی مشغول به کار شد، اما با اوجگیری انقلاب، مسیر زندگیاش تغییر کرد.کتاب از حضور او در اعتصابات نفت در دیماه ۱۳۵۷ روایت میکند؛ جایی که به همراه هیات اعزامی حضرت امام (مهندس بازرگان، آیتاللههاشمی و حجتالاسلام ناطقنوری، شهید قندی و مهندس کتیرایی) به جنوب کشور میرود تا سوخت مورد نیاز مردم را تامین کند و همزمان از صادرات نفت جلوگیری نماید. این حضور، سرآغاز ورود او به عرصههای کلیدی مدیریتی کشور پس از پیروزی انقلاب اسلامی شد. از وزارت کار تا صنایع دفاع؛ مدیریت در بحرانها
نعمتزاده در آبان ۱۳۵۸ به عنوان وزیر کار و امور اجتماعی منصوب شد. او در گفتگو با مجتبی حسینی روایت میکند که مهمترین دستاوردش در این دوره، بازگشایی کارخانجات تعطیلشده و حل بحران بیکاری پس از انقلاب بود. او همچنین با تشکیل تیمهای سهنفره (شامل یک کارشناس وزارت کار، یک نیروی مردمی و یک روحانی)، موفق شد اعتصابات را سامان دهد و واحدهای تولیدی را به چرخه کار بازگرداند.
با شروع جنگ تحمیلی، نعمتزاده به صنایع دفاع رفت و مسوولیت تکمیل پروژههای نیمهتمام و کلیدی را بر عهده گرفت که پیمانکاران خارجی آنها را رها کرده بودند. او پروژههای پارچین، تانکسازی، تولید گلولههای ضدهوایی و هلیکوپترسازی را به سرانجام رساند و سپس صنایع هواپیماسازی را پایهگذاری کرد. در دوران جنگ، او همچنین دو بار به عنوان مدیرعامل شرکت توانیر منصوب شد تا بحران خاموشیهای ناشی از بمباران …
