در معماری امنیتی خلیج فارس، دیگر موشک و ناو تنها ابزارهای تعیینکننده نیستند؛ شبکههای آبشیرینکن، مراکز پردازش ابری و کابلهای زیردریایی اکنون به آسیبپذیرترین نقاط پادشاهیهای عرب تبدیل شدهاند. تحلیل شورای آتلانتیک نشان میدهد که در فضای پساجنگ، فشار بر این زیرساختهای بههمپیوسته میتواند همزمان خدمات عمومی، اقتصاد دیجیتال، اعتماد اجتماعی و برنامههای توسعهای کشورهای منطقه را مختل کند و جبهه واقعی تقابل را از دریا به عمق زیستبوم حیاتی خلیج فارس بکشاند.
