در دنیایی که بسیاری از جنگندههای مدرن، بیش از آنکه محصول نیازهای عملیاتی باشند، ویترین فناوری و بودجههای چند ده میلیارد دلاری به نظر میرسند، سوئد دههها پیش مسیر متفاوتی را انتخاب کرد. کشوری بیطرف، با جمعیتی کمتر از بسیاری از کلانشهرهای جهان، تصمیم گرفت جنگندهای بسازد که نه بزرگترین باشد، نه گرانترین و نه پرزرقوبرقترین؛ بلکه بتواند در سختترین شرایط، از باندی به اندازه یک جاده روستایی برخیزد، با کمترین هزینه نگهداری شود، در کمتر از ۲۰ دقیقه دوباره برای پرواز آماده شود و در عین حال مقابل رقبایی قرار گیرد که هرکدام میلیاردها دلار برای توسعه آنها هزینه شده است.
