ادعای مضحک اینفانتینو: فیفا ایران وآمریکارا متحد کرد!

به گزارش "ورزش سه"، برزیل میزبان بازی افتتاحیه، یکی از نیمه‌نهایی‌ها و فینال جام جهانی زنان ۲۰۲۷ خواهد بود. این رقابت‌ها با حضور ۳۲ تیم، روز ۲۴ ژوئن در ورزشگاه تاریخی ماراکانا در ریودوژانیرو آغاز می‌شود و فینال نیز روز ۲۵ ژوئیه در همین ورزشگاه برگزار خواهد شد.

سائوپائولو میزبان نیمه‌نهایی دیگر و دیدار رده‌بندی است و شش شهر دیگر نیز میزبان مراحل مختلف مسابقات خواهند بود. در مجموع، هر هشت شهر میزبان حداقل هفت بازی خواهند بود. ماراکانا با میزبانی فینال ۲۰۲۷، به سومین ورزشگاه تاریخ تبدیل می‌شود که هم میزبان فینال جام جهانی مردان و هم زنان بوده است. 

جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، درباره میزبانی برزیل گفت:«همین که به شور، رنگ و انرژی فوق‌العاده‌ای که هواداران برزیلی در این مسابقات به نمایش خواهند گذاشت و از جهان در هشت شهر پرجنب‌وجوش این کشور میزبانی خواهند کرد، فکر می‌کنم، هیجان‌زده می‌شوم.»

با توجه به این‌که برنامه جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، برای فروش سهام اقلیت در جام جهانی با شکست مواجه شده و او با بزرگ‌ترین چالش دوران ریاستش روبه‌رو است، آیا رأی عدم اعتماد می‌تواند پیش از انتخابات سال آینده او را از سمتش برکنار کند؟

خبرگزاری «رویترز» در گزارشی روند برگزاری رأی عدم اعتماد بر اساس اساسنامه فیفا را توضیح داده که در ادامه آن را مرور خواهیم کرد.چه کسی می‌تواند رأی عدم اعتماد را به جریان بیندازد؟

اگر ۲۰ درصد از ۲۱۱ فدراسیون عضو فیفا، یعنی ۴۳ کشور، درخواست خود را به‌صورت کتبی ارائه کنند، شورای فیفا موظف است یک کنگره فوق‌العاده تشکیل دهد.

بنابراین، یک فدراسیون عضو به‌تنهایی نمی‌تواند درخواست رأی‌گیری کند. کنگره فوق‌العاده باید حداکثر ظرف سه ماه پس از دریافت درخواست برگزار شود و دستور جلسه آن نیز قابل تغییر نخواهد بود.

یوفا به‌تنهایی می‌تواند در صورتی که ۵۵ عضو آن چنین درخواستی را ارائه کنند، رأی‌گیری را به جریان بیندازد. کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) نیز با داشتن ۴۷ عضو، چنین امکانی را دارد. این دو کنفدراسیون پیش‌تر با کنفدراسیون فوتبال آمریکای شمالی، مرکزی و کارائیب (CONCACAF) برای انتقاد از عملکرد اینفانتینو و دادن فرصت استعفا به او، متحد شده بودند.چه کسی درباره سرنوشت اینفانتینو تصمیم می‌گیرد؟

پس از فراخواندن کنگره، هر کشور یک رأی خواهد داشت و تنها فدراسیون‌های عضو که در کنگره حضور دارند، حق رأی خواهند داشت.

رأی دادن از طریق نماینده یا ارسال رأی به‌صورت کتبی در کنگره‌ای که به شکل حضوری برگزار می‌شود، مجاز نیست.برای برکناری اینفانتینو به چند رأی نیاز است؟

اگرچه اساسنامه فیفا جزئیات مربوط به اکثریت لازم برای پیروزی در انتخابات ریاست این نهاد را، بسته به تعداد نامزدها، مشخص کرده است، اما به‌طور صریح درباره اکثریت لازم برای برگزاری یا تصویب رأی عدم اعتماد توضیحی ارائه نمی‌دهد.

با این حال، در اساسنامه آمده است: «مگر اینکه در اساسنامه به شکل دیگری تصریح شده باشد، اکثریت ساده (بیش از ۵۰ درصد) آرای معتبر مأخوذه برای معتبر بودن انتخابات، رأی‌گیری‌ها و سایر تصمیمات کافی است.»

بیشتر بخوانید: حلقه مخالفان اینفانتینو گسترده‌تر شد؛ «آخرین ضربه» به رئیس فیفااگر اینفانتینو برکنار شود چه اتفاقی می‌افتد؟

در اساسنامه فیفا آمده است: «اگر رئیس به‌طور دائم یا موقت قادر به انجام وظایف رسمی خود نباشد، باسابقه‌ترین نایب‌رئیس، اختیارات و مسئولیت‌های رئیس را تا زمان برگزاری کنگره بعدی بر عهده خواهد گرفت.

این کنگره در صورت لزوم، رئیس جدید را انتخاب خواهد کرد.»

در میان هشت نایب‌رئیس شورای فیفا، باسابقه‌ترین عضو، شیخ سلمان بن ابراهیم آل‌خلیفه از بحرین است که ریاست کنفدراسیون فوتبال آسیا را نیز بر عهده دارد.

آیا پیش از این رأی عدم اعتماد برگزار شده است؟

هیچ سابقه‌ای از برگزاری رسمی رأی عدم اعتماد در کنگره فیفا علیه رئیس وقت این نهاد وجود ندارد، اما در سال ۲۰۰۱، زمانی که یوفا رهبری سپ بلاتر را به چالش کشید، شرایط تا حد زیادی به چنین رأی‌گیری‌ای نزدیک شد.

پس از فروپاشی شرکت ISL، شریک بازاریابی فیفا، و افزایش نگرانی‌ها درباره نحوه اداره این نهاد، موقعیت بلاتر به خطر افتاد. لِنارت یوهانسون، رئیس وقت یوفا، علناً احتمال ارائه طرح عدم اعتماد را مطرح کرد و بلاتر نیز در یک نشست فوق‌العاده کمیته اجرایی فیفا با پرسش‌های گسترده‌ای روبه‌رو شد. با این حال، هیچ رأی‌گیری رسمی انجام نشد و بلاتر توانست از این چالش جان سالم به در ببرد.

در سال ۲۰۰۲ نیز، در جریان اختلافی مربوط به میشل زن-روفینن، دبیرکل فیفا، بار دیگر درخواست‌هایی برای برگزاری رأی عدم اعتماد مطرح شد، اما این تلاش‌ها نیز در نهایت به برگزاری رأی‌گیری در کنگره برای برکناری رئیس فیفا منجر نشد.

این مطلب را از دست ندهید: پشت پرده امپراتوری اینفانتینو؛ قدرت، پول و سیاست در پوشش ریاست فیفا

به گزارش ایران ورزشی، در هفته‌های پس از پایان رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۶ و منتهی به آغاز فصل جدید رقابت‌های باشگاهی در فوتبال جهان، به موضوع عدم حضور بازیکنان ایرانی در کشورهای مطرح فوتبال جهان و اروپا پس از رقابت‌های جام جهانی پرداخته بودیم. جایی که برخلاف دوره‌های گذشته، خبری از انتقال بازیکنان ایرانی به لیگ‌های معتبر که خودشان را در رقابت‌های جام جهانی به‌خوبی نشان داده بودند، نبود و بازیکنان ایرانی، همچنان جایی در لیگ‌های معتبر اروپایی ندارند. هفته گذشته در یکی از مطالب این صفحه از روزنامه، این موضوع را مورد بررسی قرار دادیم که در بین ۴۵تیم برتر رده‌بندی فیفا که بخشی از آنها در جام جهانی ۲۰۲۶ حضور داشتند و تعداد محدودی نیز موفق به حضور در جام جهانی نشده بودند، تنها تیم ایران است که در حال حاضر هیچ نماینده‌ای در پنج لیگ معتبر اروپایی ندارد و به نظر این روند با بازگشت مهدی طارمی به فوتبال آسیا ادامه پیدا خواهد کرد.

بهترین بازیکنان هم خواهان نداشتند!

نکته جالب در مورد شرایط بازیکنان لژیونر در فوتبال ایران این است که حتی بهترین بازیکنان ایران در جام جهانی هم با توجه به شرایط سنی خود، پیشنهادات مناسبی برای حضور در لیگ‌های معتبر دریافت نکردند. علیرضا بیرانوند پیشنهادی برای حضور در بشیکتاش ترکیه دریافت کرد اما در نهایت در لیگ ایران ماندگار شد. رامین رضاییان که بهترین بازیکن ایران در رقابت‌های جام جهانی بود، در ۳۷سالگی به بازی در فولاد و لیگ ایران ادامه داد، محمد محبی که در نخستین بازی مقابل نیوزیلند گلزنی کرد به تیم ریه‌کا در لیگ کرواسی رفت و حالا شنیده می‌شود که قرار است شاهد پیوستن مهدی طارمی به یکی از تیم‌های لیگ امارات باشیم که به احتمال قوی الوصل امارات خواهد بود. شاید حضور علیرضا جهانبخش در تیم اکسلسیور هلند باتوجه به فصل ناکامی که در بلژیک سپری کرده بود، قدمی نسبتاً قابل ‌قبول در کارنامه کاپیتان تیم ملی باشد اما جهانبخش هم در اولین بازی خود برای تیم جدیدش مقابل آیندهوون، ۱۶دقیقه به میدان رفت و او احتمالاً یکی از گزینه‌های نیمکت‌نشینی این تیم هلندی باشد.

لژیونرهای موفق؛ غایبان تیم ملی!

یکی از نکات جالبی که در خصوص شرایط بازیکنان لژیونر فوتبال ایران در این فصل وجود دارد، شرایط بهتر بازیکنانی است که در جام جهانی ۲۰۲۶ و اردوهای اخیر تیم ملی نتوانستند رضایت امیر قلعه‌نویی را جلب کنند. در لیگ امارات همچنان شاهد درخشش سردار آزمون هستیم و در فوتبال اروپا نیز آماده‌ترین لژیونر این فصل فوتبال ایران، اللهیار صیادمنش بوده که در هر بازی برای تیم جدید خود یعنی لخ‌پوزنان، کیفیت بالایی را از خود به نمایش گذاشته است. همچنین احتمال پیوستن محمدجواد حسین‌نژاد به ریوآوه در لیگ معتبر پرتغال نیز وجود دارد و همین موضوع نشان می‌دهد که چطور بازیکنان جوان غایب در تیم ملی، بیشتر توجه باشگاه‌های اروپایی را به خود جلب کرده‌اند.

سن و سال، معیار اول انتخاب اروپایی‌ها

شرایط لژیونرهای ایرانی پس از جام جهانی ۲۰۲۶ بدون حتی یک انتقال بزرگ بیشتر از هر موضوعی، توجه ویژه باشگاه‌های بزرگ و لیگ‌های مطرح اروپایی را به بازیکنان جوان و آینده‌دار نشان می‌دهد. در واقع باشگاه‌های مطرح سطح اول فوتبال جهان، بیشتر با استفاده از داده‌های آماری و ابزارهای استعدادیابی که اکنون در اختیار این باشگاه‌ها قرار دارد، سعی در برنامه‌ریزی بلندمدت برای آینده خود دارند تا اینکه بخواهند صرفاً ستارگانی را با مبالغ گرانقیمت برای مدتی کوتاه به خدمت بگیرند. در چنین شرایطی بازیکنان تیمی که رکورد مسن‌ترین ترکیب تاریخ جام جهانی را شکسته، طبعاً مورد توجه باشگاهای سطح اول یا حتی سطح دوم فوتبال اروپا نیستند و این موضوع باعث شده تا شرایط لژیونرهای فوتبال ایران، به دوره پیش از شروع دوران کاری کارلوس کی‌روش در تیم ملی و زمان سرمربیگری مربیانی چون افشین قطبی و علی دایی در تیم ملی برگردد؛ زمانی که استخوان‌بندی اصلی تیم ملی، متشکل از بازیکنان لیگ برتر و ستارگان حاضر در کشورهای حوزه خلیج فارس بود و فوتبال ایران جایی در ویترین جهانی فوتبال نداشت.

انتهای پیام/