همانطور که در چند سال اخیر وعده مدیران برای آمادهسازی ورزشگاه آزادی توخالی بوده، اکنون هم نمیتوان اطمینان داشت که این ورزشگاه حتی تا نیم فصل آماده میزبانی از دیدارهای خانگی پرسپولیس و استقلال است.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، اولین باری که ورزشگاه آزادی طی چند سال اخیر با مرمت مواجه شد، مربوط به سال ۱۳۹۴ میشود که برای بازسازی و نوسازی ورزشگاه پیر تهران، درخواست بودجه ۲۰۰ میلیاردی شد؛ سپس سال ۱۳۹۶ اعلام شد که بخش اول بازسازی ورزشگاه شامل ۳ زون ۳۴، ۳۵ و ۳۶ به پایان رسیده است و در ادامه هم اقدامات دیگری صورت گرفت. پیش از دیدار فینال پرسپولیس و کاشیما آنتلرز ژاپن در فینال لیگ قهرمانان آسیا، در پاییز ۱۳۹۷ هم بودجهای کلان برای مرمت ورزشگاه در نظر گرفته شد که بعدها برخی منتقدان گفتند جز رنگ آمیزی و برطرف کردن برخی ایرادهای ظاهری، اتفاق ویژهای در ورزشگاه رقم نخورده است.
با این حال، برگزاری یکی از مهمترین دیدارهای فوتبال قاره آسیا در ورزشگاه آزادی، بسیاری از ایرادها مشخص شد و همچنین الزامات AFC مدیران را به این فکر انداخت که بهتر است ورزشگاه آزادی را به طول کامل بازسازی کنند. از آنجایی که تخریب کامل و ساختن دوباره ورزشگاه آزادی به بودجه کلانی نیاز داشت و البته درباره پایان دادن پروژه هم شک و شبهه زیادی وجود داشت، تصمیم گرفته شد که ورزشگاه با مهندسی فعلی خود حفظ شود و سکوها بهسازی شود. در نهایت پس از مدتها کش و قوس، تصمیمگیری در این خصوص در سال ۱۴۰۲ گرفته شد که ورزشگاه آزادی موقتاً از دسترس خارج شود و عملیات بازسازی آغاز شود که در نهایت این اتفاق را هم به سال ۱۴۰۳ موکول کردند.
امروز در تابستان سال ۱۴۰۵ هستیم و ورزشگاه آزادی هنوز در دسترس نیست. مدیران و مسئولان مربوطه از جمله معاون رئیس جمهور، وزیر ورزش و جوانان، مدیر شرکت توسعه و تجهیز اماکن ورزشی هر کدام جداگانه وعدههایی را در خصوص بازگشایی ورزشگاه آزادی دادهاند، اما همه وعدهها پوچ بود و حتی اگر همین امروز هم از سوی هر یک از مسئولان تاریخی برای بازگشایی ورزشگاه آزادی اعلام شود، نمیتوان روی حرف آنها حسابی باز کرد.
هرچند عملیات اصلی برای بازسازی ورزشگاه آزادی از جمله تقویت سکوها، تغییرات تأسیسات ورزشگاه، بازسازی تونلها، سرویسهای بهداشتی، جایگاههای ویژه میهمانان، خبرنگاران و... به پایان …
