هشدار تاجرنیا به خارجی‌ها: باید برگردید!

 استقلال شروعی قدرتمند در لیگ داشته است؛ دو پیروزی، 6 امتیاز، پنج گل زده و دو کلین‌شیت. تیمِ سهراب بختیاری‌زاده در شرایطی نساجی را در قائمشهر با نتیجه یک بر صفر شکست داد که بازی تا دقیقه 82 بدون گل دنبال می‌شد و استقلال در نهایت توانست با گل آزادی، سه امتیاز ارزشمند دیگری به دست بیاورد و با 6 امتیاز در صدر جدول قرار بگیرد.

نتیجه برای استقلال بسیار مهم است، اما اگر قرار باشد این تیم را از منظر فنی و نه صرفاً نتیجه‌گرایانه بررسی کنیم، باید فراتر از جدول نگاه کرد. استقلال امروز نشانه‌های یک تیم مدعی را دارد، اما هنوز نمی‌توان با اطمینان گفت به پختگی لازم برای قهرمانی رسیده است. اتفاقاً نکته امیدوارکننده این است که تیمی با چنین شروعی هنوز ظرفیت پیشرفت قابل توجهی دارد.

ساختاری که امنیت دفاعی را اولویت قرار داده است

مدل بازی استقلال در بسیاری از دقایق بر پایه آرایش 5-4-1 است؛ ساختاری که در زمان مالکیت و حمله می‌تواند به 3-4-3 نزدیک شود. این تغییر شکل به استقلال اجازه می‌دهد در زمان دفاع با پنج بازیکن در خط عقب، فضای بیشتری را پوشش دهد و در زمان حمله، با جلو رفتن وینگ‌بک‌ها عرض بیشتری ایجاد کند.

این سیستم برای استقلال فعلی یک انتخاب منطقی به نظر می‌رسد. تیم هنوز در مرحله تثبیت ساختار خود قرار دارد و استفاده از سه مدافع مرکزی می‌تواند ریسک‌های دفاعی را کاهش دهد. استقلال در این مدل می‌تواند با نفرات بیشتری پشت توپ قرار بگیرد و پس از توپ‌گیری، به جای آنکه وارد حملات طولانی و فرسایشی شود، به سرعت وارد فاز انتقال شود. این موضوع به‌خصوص مقابل تیم‌هایی که قصد دارند بازی را مستقیم‌تر دنبال کنند یا فضای بیشتری پشت خط میانی خود باقی می‌گذارند، می‌تواند یک امتیاز باشد.

اهمیت این ساختار اما فقط در تعداد مدافعان نیست. مسئله اصلی این است که استقلال بتواند میان تراکم دفاعی، کنترل مرکز زمین و سرعت انتقال به حمله تعادل ایجاد کند.

رزاقی‌نیا؛ بازیکنی برای ایجاد تعادل

در چنین سیستمی نقش امیرمحمد رزاقی‌نیا اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. حضور او در مرکز زمین باعث می‌شود استقلال برای کنترل فضاهای میانی، پوشش انتقال‌ها و حفظ تعادل تیم، یک بازیکن مشخص داشته باشد. این مسئله از یک جهت دیگر هم مهم است؛ زیرا وقتی ساختار …

پایگاه خبری فوتبالی - روملو لوکاکو پس از انتقال به فنرباغچه، دوران حضورش در ناپولی را «بدترین سال» زندگی خود توصیف کرد و به انتقاداتی که در ایتالیا از شرایط جسمانی او مطرح شده بود، پاسخ داد.

به گزارش فوتبالی، لوکاکو فصل گذشته در تمامی رقابت‌ها تنها ۱۰۲ دقیقه برای ناپولی به میدان رفت. مصدومیت پیش‌فصل مقابل المپیاکوس، روند طولانی ریکاوری و اختلاف با آنتونیو کونته باعث شد این مهاجم بلژیکی عملاً به بازیکنی حاشیه‌ای تبدیل شود. مشکلات شخصی از جمله درگذشت پدرش نیز شرایط را برای او دشوارتر کرد. مهاجم ۳۳ ساله پس از دیدار فنرباغچه و لیون در پلی‌آف لیگ قهرمانان اروپا، درباره شایعات مربوط به وضعیت جسمانی‌اش گفت:

«این ادعا که آماده نیستم کاملاً اشتباه است. احتمالاً در ایتالیا این حرف‌ها را مطرح کردند تا علیه من فضاسازی کنند، همان کاری که انجام دادند. من صد درصد آماده بازی هستم.»

لوکاکو درباره دلیل ترک ناپولی نیز توضیح کوتاهی داد:

«چرا تصمیم گرفتم بروم؟ چیزهایی شنیدم و تصمیماتی گرفته شد. همین. برای من بهتر بود که جدا شوم.»

ستاره بلژیکی انتقال به فنرباغچه را فرصتی برای شروع دوباره می‌داند:

«ترکیه تجربه جدیدی است، اما در سطحی حرفه‌ای و بالا. من به انگیزه نیاز دارم. این بهترین راهکار برای من بود و می‌خواهم همچنان در بالاترین سطح بازی کنم و برای کسب جام بجنگم.»

لوکاکو قراردادی یک‌ساله با قابلیت تمدید برای فصل دوم با فنرباغچه دارد و قصد دارد پس از پایان دوران حضورش در ترکیه به کشورش بازگردد. او همچنین تأکید کرد که همچنان برنامه قبلی خود برای ادامه فوتبال تا سال ۲۰۳۰ را دنبال می‌کند:

«امیدوارم بتوانم به این دو سال متعهد بمانم و بعد به خانه برگردم. همیشه گفته‌ام می‌خواهم تا سال ۲۰۳۰، از جمله برای تیم ملی، ادامه بدهم. بعد از آن دیگر تمام است.»

لوکاکو که در نخستین حضورش برای فنرباغچه تنها ۱۰ دقیقه بازی کرد، در پایان تأکید کرد برای رسیدن به جایگاه اصلی خود عجله‌ای ندارد و با صبر به دنبال تثبیت موقعیتش در تیم جدید خواهد بود.

نورنیوز-گروه ورزشی: منیر الحدادی، مهاجم سرشناس استقلال در فصل گذشته، در آستانه جدایی قطعی از جمع آبی‌پوشان قرار گرفته و حضورش در تمرینات آلباسته اسپانیا، احتمال انتقال او به این تیم لالیگا ۲ را افزایش داده است.

منیر الحدادی، ستاره فصل گذشته استقلال، به نظر می‌رسد در آستانه جدایی قطعی از این تیم قرار دارد.

این بازیکن اسپانیایی که فصل گذشته پیراهن استقلال را بر تن داشت، این روزها در تمرینات آلباسته اسپانیا حضور پیدا کرده است. حضور منیر در تمرینات این تیم حاضر در لالیگا ۲، گمانه‌زنی‌ها درباره انتقال او به آلباسته را جدی‌تر کرده است.

با توجه به حضور این مهاجم در تمرینات آلباسته، به نظر می‌رسد دوران حضور او در استقلال به پایان رسیده و منیر الحدادی در آستانه بازگشت به فوتبال اسپانیا قرار دارد.

ماجرا فقط یک شادی بحث‌برانگیز در یک مسابقه باشگاهی نیست. بازیکن ممکن است در فوتبال باشگاهی هر مدل شادی را برای خودش انتخاب کند و حتی بعد از مسابقه هم بگوید این مدل خوشحالی کردن من است. بسیار خب؛ انتخاب با خودش. اما وقتی پای پیراهن تیم ملی وسط می‌آید، دیگر ماجرا فقط انتخاب شخصی نیست.

تیم ملی میلیون‌ها مخاطب دارد و بازیکنی که این پیراهن را می‌پوشد، فقط نماینده خودش نیست.

اینکه یک بازیکن پس از گلزنی یا پیروزی مقابل تماشاگران رقیب حرکتی تحریک‌آمیز انجام دهد، ممکن است در فوتبال باشگاهی به عنوان بخشی از هیجان مسابقه دیده شود؛ اما آیا همین رفتار وقتی قرار است با پیراهن تیم ملی تکرار شود، باز هم باید کاملاً بی‌اهمیت باشد؟

اتفاقاً اینجا همان جایی است که باید درباره معیارها سؤال کنیم: اینکه آیا تیم ملی ایران برای دعوت از بازیکنانش، کد اخلاقی دارد؟

اگر دارد، چرا درباره اجرای آن چیزی نمی‌شنویم؟ اگر ندارد، چرا نباید داشته باشد؟

تیم ملی قرار نیست مجموعه‌ای از بهترین بازیکنان لیگ باشد که فقط بر اساس فرم و کیفیت فنی کنار هم قرار می‌گیرند. ملی‌پوش شدن، یک عنوان معمولی در فوتبال نیست. بازیکنی که پیراهن ایران را می‌پوشد، باید بداند بخشی از رفتار او زیر ذره‌بین میلیون‌ها ایرانی قرار دارد.

هیچ‌کس نمی‌گوید بازیکن باید بعد از گل مثل مجری مراسم رسمی رفتار کند یا هیجانش را کنار بگذارد. فوتبال بدون هیجان که فوتبال نیست. اما میان شادی و تحریک تماشاگر هم تفاوتی وجود دارد که نمی‌شود آن را نادیده گرفت.

اگر فدراسیون و کادرفنی معتقدند رفتار بازیکنان هیچ ارتباطی با انتخاب آنها ندارد، صریح بگویند. اما اگر برای پیراهن تیم ملی شأن و استانداردی قائل هستیم، بد نیست این استاندارد را برای همه اجرا کنیم؛ برای ستاره، بازیکن باتجربه و حتی کاپیتان تیم ملی…

بیشتر بخوانید: واکنش هواداران سپاهان به شادی عجیب شجاع خلیل‌زاده

با توجه به تحریم‌های بانکی، پول‌های متعلق به تیم ملی و نمایندگان باشگاهی ایران در فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا بلوکه هستند و امکان انتقال آن به سیستم بانکی داخل کشور وجود ندارد.

این قضیه سال‌هاست که فوتبال ما را آزار می‌دهد اما استقلال از حدوداً دو سال قبل راهکار موقتی برای استفاده از درآمدهای بلوکه شده خود پیدا کرده که امسال می‌خواهد آن را به صورت گسترده‌تری مد نظر قرار بدهد. استقلالی‌ها طی دو فصل گذشته هنگام حضور در رقابت‌های آسیایی، با باشگاه‌هایی که قرار بود مهمان آنها شوند، مکاتبه کرده و می‌خواستند تمام هزینه‌های هتل و پذیرایی آنها را متقبل شوند و به ازای آن، این پول را برای کنفدراسیون فوتبال آسیا فاکتور کنند تا از میزان درآمدهای بلوکه شده نماینده ایران کم شود. روشی که گاهی اوقات رقبای استقلال آن را می‌پذیرفتند و چون مشکل تحریم نداشتند، استقلال عملاً به این صورت از پول‌های ذخیره شده خود استفاده می‌کرد.

حالا قرار شده با توجه به محرومیت نماینده ایران از میزبانی، با قطری‌ها هماهنگ شود تا در صورت قطعی شدن برگزاری دیدارهای خانگی استقلال در دوحه، قسمتی از هزینه‌های میزبانی آبی پوشان در چهار مسابقه خانگی که در دوحه برگزار می‌کنند، با استفاده از همین روش تامین شود و پول‌های بلوکه شده استقلال به این شکل هزینه گردد. قطری‌ها در سال ۱۴۰۳ از این بابت و با همین شیوه به استقلال برای آزادسازی قسمتی از درآمدهای خود در کنفدراسیون کمک کرده بودند.

بیشتر بخوانید: ۳ بر صفر شدن بازی‌های استقلال؟ به CAS اعتراض می‌کنیم/ نامه فسخ یاسر آسانی دستکاری شده وگرنه از پرسپولیس پیشنهاد داشت!