آلیاژ و شیوه ساخت؛ تفاوت اساسی در ساختار فیزیکی
فلز طلا بهصورت طبیعی بسیار نرم و انعطافپذیر است؛ بهطوری که ساخت جواهرات با طلای ۲۴ عیار خالص به دلیل تغییر شکل سریع آن عملا امکانپذیر یا منطقی نیست. برای حل این مشکل، طلاسازان طلا را با سایر فلزات ترکیب میکنند تا آلیاژی مقاوم به دست آید.
در ساخت طلای زرد، طلای خالص با فلزاتی مانند مس و روی ترکیب میشود. حضور مس باعث میشود رنگ طبیعی و گرم طلا حفظ شود و در عیارهای بالا (مانند ۱۸ عیار) درخشندگی زرد نمادین خود را داشته باشد. در مقابل، طلای سفید از ترکیب طلای خالص با فلزات سفیدرنگ یا روشن نظیر نیکل، پالادیوم، نقره یا پلاتین ساخته میشود. این ترکیب باعث خنثی شدن رنگ زرد طلا میشود.
خوب است بدانید، طلای سفید خام معمولا تهرنگ خاکستری یا زرد بسیار ملایمی دارد. برای به دست آمدن آن ظاهر نقرهای و بسیار براق، یک لایه نازک از فلز گرانبهای رودیوم روی جواهر آبکاری میشود. این روکش، علاوهبر افزایش درخشندگی، بهعنوان لایهای محافظ در برابر خط و خش عمل میکند. دوام، استحکام و چالشهای نگهداری از زیورآلات
یکی از پارامترهای مهم در زمان خرید، بررسی میزان مقاومت فلز در برابر آسیبهای روزمره است. طلای سفید به دلیل استفاده از فلزات سختتر مانند پالادیوم یا پلاتین در آلیاژ خود و همچنین به لطف روکش رودیوم، مقاومت بیشتری در برابر خط و خش و فرورفتگی دارد. این ویژگی باعث میشود که برای زیورآلات پرکاربرد روزانه گزینهای بسیار مناسب باشد. برای مثال، هنگام طلا با رنگ سفید، خیالتان از بابت مقاومت زنجیر در برابر کشیدگی یا سایش تا حد زیادی راحت خواهد بود.
البته، طلای سفید چالش نگهداری خاص خود را دارد. روکش رودیوم ابدی نیست و به مرور زمان و در اثر اصطکاک با پوست، عرق و مواد شوینده ساییده میشود. این امر باعث نمایان شدن تهرنگ زرد یا کدر زیرین میشود. بنابراین، طلای سفید هر چند سال یکبار نیاز به آبکاری مجدد رودیوم در کارگاههای طلاسازی دارد.
در طرف مقابل، طلای زرد به دلیل نرمتر بودن، مستعد جذب خراش و ضربه است. اما مزیت آن در این است که نیازی به آبکاری مجدد ندارد. مثلا اگر پس از خرید گردنبند طلا کدرشدگی …
