به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ لیونل مسی در سالهای اخیر فعالیتهای خود را فراتر از زمین فوتبال گسترش داده و در چند کشور به دنیای مالکیت باشگاهها نیز وارد شده است.
مسی در آمریکا برای اینتر میامی بازی میکند و طبق گزارشهای منتشرشده، این امکان را دارد که پس از پایان دوران بازی، به یکی از مالکان باشگاه تبدیل شود.
در آرژانتین نیز خانواده مسی مدیریت باشگاه لئونس د روساریو را بر عهده دارند؛ تیمی که در دسته چهارم فوتبال این کشور فعالیت میکند.
در اروگوئه، مسی به همراه لوئیس سوارز مالک مشترک دپورتیوو الاسام است. این تیم در سال ۲۰۲۵ قهرمان دسته چهارم شد و اکنون در دسته سوم حضور دارد.
در اسپانیا نیز نام مسی با باشگاه یوای کرنیا گره خورده است؛ تیمی از دسته پنجم که با خرید آن، پروژههایی برای توسعه امکانات تمرینی و فوتبال زنان دنبال میشود.
به این ترتیب، فعالیتهای فوتبالی مسی دیگر تنها به دوران بازی او محدود نمیشود و این ستاره آرژانتینی در حال ساختن یک مجموعه ورزشی و تجاری در کشورهای مختلف است.
پایگاه خبری فوتبالی - میگل آنخل خیل مارین، مدیرعامل اتلتیکو مادرید، بار دیگر شایعات مربوط به جدایی خولیان آلوارز و انتقال او به بارسلونا را رد کرد و تأکید داشت که باشگاه اسپانیایی برنامهای برای فروش مهاجم آرژانتینی خود ندارد.
به گزارش فوتبالی ، در شرایطی که بارسلونا همچنان به دنبال تقویت خط حمله خود است و نام آلوارز به عنوان یکی از گزینههای اصلی این باشگاه مطرح شده، خیل مارین برای دومین بار طی روزهای اخیر موضع اتلتیکو را شفاف کرد. او در گفتوگو با خبرگزاری EFE گفت آلوارز همچنان بخش مهمی از برنامههای تیم مادریدی است و فصل آینده نیز در این باشگاه حضور خواهد داشت.
مدیرعامل اتلتیکو با تمجید از مهاجم آرژانتینی اظهار داشت که آلوارز بازیکنی حرفهای و یکی از مهرههای ارزشمند این تیم است. او تأکید کرد باشگاه قصد دارد شرایطی فراهم کند تا این بازیکن بتواند بهترین عملکرد خود را ارائه دهد و در رقابت با بزرگترین تیمهای اروپا نقش مهمی داشته باشد.
با این حال، بخش جنجالی صحبتهای خیل مارین به انتقاد از اطرافیان آلوارز مربوط میشد. او مدعی شد این بازیکن طی ماههای اخیر از مشاوران مناسبی برخوردار نبوده و میتوانسته افراد بهتری را برای مدیریت برنامههای حرفهای خود انتخاب کند.
رئیس اتلتیکو همچنین بدون نام بردن مستقیم از بارسلونا، به باشگاههایی که برای جذب آلوارز تلاش میکنند و رسانههای نزدیک به آنها واکنش نشان داد. او تأکید کرد سیاست ورزشی اتلتیکو نباید تحت تأثیر فشارهای خارجی قرار بگیرد.
خیل مارین گفت اتلتیکو اجازه نخواهد داد باشگاههای دیگر یا رسانههای وابسته به آنها برای این تیم تصمیم بگیرند یا استراتژی ورزشیاش را تعیین کنند. او همچنین از هواداران باشگاه خواست متحد باقی بمانند و تأکید کرد قدرت اتلتیکو از اتحاد میان اعضای باشگاه و هوادارانش نشأت میگیرد.
با این موضعگیری، مسیر انتقال آلوارز به بارسلونا بیش از گذشته دشوار به نظر میرسد و حالا مدیران این باشگاه کاتالان باید برای گزینههای دیگری در خط حمله برنامهریزی کنند.
اولین بار سایت اسپورت ۲۴ یونان، اعلام کرد مهدی طارمی در تمرین المپیاکوس با اعضای این تیم خداحافظی کرده و قرار است برای پیوستن به الوصل امارات راهی این کشور شود. الوصل در لیگ نخبگان آسیا حضور و حریف استقلال و تراکتور است. فردای اعلام این خبر، مبلغ قرارداد طارمی با الوصل ۸۵۰ هزار دلار اعلام شد که یک سوم دستمزد او در تیم یونانی و فصل قبل بوده است. طارمی وقتی از اینتر راهی یونان شد نیز یک مرحله در دستمزد خود تخفیف داده بود.
این سیر بازگشت به عقب، چه در دستمزد و چه در سطح فوتبال، برای طارمی و تمام بازیکنان دیگر اجتناب ناپذیر است. سن که بالا میرود، از کارایی بازیکن کاسته شده و یک ستاره هر چقدر بزرگ و اثرگذار، روزی به پایان کار خود میرسد. هر چقدر هم بازیکنان و اطرافیان آنها بخواهند انکار کنند، از روی نشانههای این چنینی میتوان حقیقت را فهمید.
روزی که رونالدو راهی عربستان و مسی راهی آمریکا شد، نشانه مرحله آخر هنرنمایی دو ابر ستاره بود. از دهه ۷۰ شمسی که پای بازیکنان ایرانی به اروپا باز شد، این مسیر در فوتبال ما هم تجربه شده و از علی دایی، کریم باقری و خداداد عزیزی که اولین لژیونرهای ایرانی در بوندسلیگا بودند، مقصد اول بازگشت از اروپا کشورهای عربی و سپس لیگ برتر خودمان تعیین شده است.
فرقی نمیکند مثل مهرداد میناوند در ۲۷ سالگی یا مثل سردار آزمون در ۳۰ سالگی این مسیر را طی کنید، یا مثل طارمی در ۳۴ سالگی، حقیقت یکیست و آن پایان حرفه پرافتخار این ستارههاست. هیچ بازیکنی دوست ندارد اروپا را رها کند. در مواردی مثل جهانبخش، میبینیم که حتی راضی به حضور در تیمهای درجه چندم هم میشوند تا در قاره سبز بمانند، یا در نمونههای خارجی که پیشنهاد چند ۱۰ برابری کشورهای عربی را برای ماندن در اروپا رد میکنند.
وقتی کار بازیکن ما به امارات و قطر برسد، یعنی یکی دو فصل بعد آن بازیکن در لیگ برتر خودمان خواهد بود (در مورد طارمی پرسپولیس یا تراکتور) و بازیکنی که به این مرحله رسیده، دیگر انگیزه چندانی در تیم ملی و باشگاهی ندارد. او مزد اسم و رسمش را میگیرد و فداکاری که در جوانی کرده، همین طارمی روزی پیشنهاد ۲ میلیون دلاری قطریها برای تمدید را رد و با ۲۰۰ هزار دلار به پرتغال رفت، حالا پولی را که آن روز رد کرده بود را میگیرد.
این وسط تیم ملی باید نگران شرایط خود باشد. امیر قلعه نویی در این سالها تمام تخم مرغهایش را در سبد بازیکنان بزرگ و در راس بقیه، مهدی طارمی چیده و دیدیم که در همین جام جهانی یا جام ملتهای قبل، زمانی که طارمی مهار شود یا آماده نباشد، تیم ما به بن بست میخورد. طارمی در جام ملتهای پیش رو هم نقطه اتکای تیم ملی خواهد بود اما این بازگشت به عقب قطعاً روی کیفیت بازی او تاثیر میگذارد.
شاید اگر قلعه نویی خیلی زودتر از اینها فکر جانشینی برای سردار و طارمی بود، الان اینقدر نگران نبودیم اما در فاصله چند ماه تا جام ملتها بازگشت طارمی به آسیا بدترین خبر برای تیم ملی بود.
بیشتر بخوانید: سفر طارمی به امارات؛ ستاره ایرانی برای مذاکره سفر کرد
