ورود فیفا به دعوای بازیکنان بعد از فینال

ورزشی

به گزارش خبرگزاری تسنیم، بازار نقل‌وانتقالات تابستانی فوتبال اسپانیا بار دیگر به صحنه رقابت مستقیم دو غول تاریخی این کشور تبدیل شده است؛ رئال مادرید و بارسلونا. دو تیمی که در هفته‌های اخیر نه‌ تنها برای جذب بازیکنان موردنظر خود رقابت کرده‌اند، بلکه در بسیاری از موارد نام‌های مشترکی را در فهرست خریدشان داشته‌اند.

حتی در مقطعی این رقابت به یک شوخی تبدیل شده بود؛ هر بار خبری درباره علاقه بارسلونا به یک بازیکن منتشر می‌شد، چند روز بعد همان بازیکن سر از مادرید درمی‌آورد. ابراهیما کوناته، دنزل دومفریز، برناردو سیلوا و مارک کوکوریا از جمله بازیکنانی بودند که نام‌شان در ارتباط با بارسا مطرح شد ولی در نهایت به پروژه رئال نزدیک شدند. بارسلونا اما یک پاسخ بزرگ داشت: رودری.

رئال مادرید به‌ شدت به جذب این هافبک اسپانیایی علاقمند بود؛ موضوعی که حتی ژوزه مورینیو نیز به آن اشاره کرده بود. با این حال، رودری تصمیم گرفت راهی بارسلونا شود تا یکی از مهمترین انتقال‌های تابستانی فوتبال اسپانیا رقم بخورد.

اکنون رقابت دو تیم از بازار نقل‌وانتقالات به زمین فوتبال منتقل شده است؛ جایی که ژوزه مورینیو در رئال و هانسی فلیک در بارسلونا باید نشان دهند کدام پروژه آماده‌تر است.

مورینیو و سخت‌ترین معمای رئال

رئال مادرید در تابستان یکی از فعال‌ترین تیم‌های بازار بود. فهرست خرید این باشگاه نشان می‌دهد که مدیران رئال قصد داشتند تقریباً تمام نقاطی را که در فصل گذشته با مشکل مواجه بودند، تقویت کنند.

ابراهیما کوناته و برناردو سیلوا به‌عنوان بازیکنان آزاد، دنزل دومفریز، کارلوس اسپای و یان دیومانده با پرداخت هزینه انتقال و همچنین بازگشت اندریک از دوران قرضی، ترکیب رئال را عمیق‌تر کرده‌اند. در مقابل، چند بازیکن نیز از تیم جدا شده‌اند اما مهمترین جدایی بدون تردید دنی کارواخال است.

مدافع اسپانیایی بیش از یک دهه یکی از ستون‌های اصلی رئال به شمار می‌رفت. بازیکنی که شاید کمتر از ستاره‌های خط حمله دیده می‌شد اما نقش او در موفقیت‌های بزرگ تیم غیرقابل انکار بود. با این حال، مصدومیت‌های متعدد، به‌ خصوص آسیب رباط صلیبی و نزدیک شدن او به 35 سالگی باعث شد رئال در نهایت تصمیم به تغییر بگیرد.

اکنون در سمت راست دفاع، ترنت الکساندر آرنولد و دنزل دومفریز گزینه‌های اصلی هستند و فده والورده نیز می‌تواند در مواقع ضروری در این منطقه بازی کند اما مهمترین چالش مورینیو در مرکز زمین و خط حمله است.

معمای ترکیب با امباپه، وینیسیوس و بلینگام

شاید بزرگ‌ترین معمای سرمربی پرتغالی این باشد که چگونه کیلیان امباپه، وینیسیوس جونیور و جود بلینگام را در یک سیستم متعادل کنار یکدیگر قرار دهد.

مورینیو نیز به همین نکته اشاره کرده و گفته است که آنچلوتی برای وینیسیوس، دشان برای امباپه و توخل برای بلینگام راه‌حل مناسبی پیدا کردند اما یافتن ترکیب ایده‌آل برای هر سه بازیکن، مأموریت دشوارتری است. حالا یک معادله دیگر نیز وارد ترکیب شده است: یان دیومانده.

رئال برای دیومانده حدود 125 میلیون یورو هزینه کرده و چنین انتقالی به‌ طور طبیعی به معنای انتظار برای حضور ثابت او در ترکیب است اما قرار دادن یک ستاره گران‌قیمت در ترکیب بدون برهم زدن تعادل تیم، کار ساده‌ای نیست.

مورینیو باید مطمئن شود که در کنار ستاره‌های هجومی، بازیکنانی هم وجود دارند که وظایف دفاعی را انجام دهند. اگر مورینیو بتواند این معادله را حل کند، پیش از کسب جام، یک موفقیت تاکتیکی بزرگ رقم زده است، زیرا وقتی تعادل میان کیفیت، وظایف تاکتیکی و جاه‌طلبی ستاره‌ها ایجاد شود، رئال مادرید نیز شانس بیشتری برای رسیدن به جام‌ها خواهد داشت.

بارسلونا و خرید بزرگ رودری

در سوی دیگر، بارسلونا با جذب رودری یکی از مهمترین انتقال‌های تابستان را انجام داده است. رودری فقط یک هافبک دفاعی معمولی نیست. او بازیکنی در کلاس جهانی است که می‌تواند کنترل مسابقه را در اختیار تیم قرار دهد و به بارسلونا چیزی بدهد که در سال‌های اخیر بارها کمبودش احساس شده است: خونسردی و مدیریت لحظه‌های حساس.

بارسلونا در فصل‌های گذشته بارها در مراحل حساس لیگ قهرمانان اروپا تا آستانه موفقیت پیش رفت اما به دلیل اشتباهات کوچک، بی‌دقتی یا از دست دادن کنترل مسابقه، حذف شد. رودری دقیقاً بازیکنی است که می‌تواند در چنین لحظه‌هایی تفاوت ایجاد کند.

رودری با سبک بازی بارسلونا نیز هماهنگ است؛ مالکیت توپ، گردش سریع توپ، تصمیم‌گیری هوشمندانه و کنترل ریتم مسابقه، بخش جدایی‌ناپذیر فوتبال اوست. به همین دلیل حضور رودری می‌تواند به فلیک اجازه دهد ساختار میانه زمین را از نو طراحی کند اما مشکل اینجاست که رودری به‌ تنهایی تمام مشکلات بارسلونا را حل نمی‌کند.

 دو مشکل بزرگ بارسلونا

بارسا در کنار رودری، بازیکنانی مانند آنتونی گوردون و کریم آدیمی را نیز به ترکیب خود اضافه کرده و ژائو کانسلو نیز با قرارداد دائمی گرفته است. با این حال، دو منطقه همچنان نیازمند تقویت جدی هستند: مهاجم نوک و مدافع میانی.

رونالد آرائوخو راهی لیورپول شده است. این بازیکن از نظر فیزیکی قدرتمند است اما سبک بازی او کاملاً با خط دفاعی بسیار جلو و پرریسک فلیک هماهنگ نبود. از طرف دیگر، بارسلونا روبرت لواندوفسکی را از دست داده و فران تورس را به فروش رسانده است. مشکل اصلی اینجاست که جایگزین آماده‌ای برای مهاجم اسپانیایی وجود ندارد.

بارسا علاقه زیادی به جذب خولیان آلوارس داشت اما این انتقال همچنان دور از دسترس به نظر می‌رسد. در نتیجه فلیک فعلاً مجبور است به گزینه‌های داخلی تکیه کند. رافینیا می‌تواند در مرکز خط حمله بازی کند اما بهترین عملکرد او معمولاً زمانی رقم می‌خورد که پشت مهاجم یا از جناحین حرکت کند. مهاجم نوک بودن نیازمند ویژگی‌های متفاوتی است.

در کنار او، حمزه عبدالکریم، مهاجم 18 ساله مصری در دیدارهای تدارکاتی درخشیده و گل‌های متعددی به ثمر رسانده است. شاید این بازیکن جوان به یک پدیده تبدیل شود اما نمی‌توان برنامه فصل را تنها بر اساس احتمال درخشش یک بازیکن 18 ساله بنا کرد.

 رودری کافی نیست؛ فلیک هنوز کار دارد

بارسلونا با جذب رودری نشان داد که قصد دارد برای قهرمانی در اسپانیا و اروپا بجنگد. این انتقال هم از نظر فنی و هم از نظر روانی اهمیت زیادی دارد؛ به‌ خصوص اینکه رئال مادرید نیز خواهان جذب این بازیکن بود اما بارسلونا هنوز دو قطعه مهم از پازل خود را پیدا نکرده است. اگر مهاجم نوک مناسب جذب و خط دفاع مرکزی نیز تقویت نشود، حضور رودری هم نمی‌تواند تمام ضعف‌های تیم را پوشش دهد.

در مقابل، مورینیو در رئال با مشکلی کاملاً متفاوت روبرو است: وفور ستاره‌ها و دشواری ایجاد تعادل میان آنها. بنابراین فصل جدید لالیگا فقط رقابت دو تیم برای قهرمانی نیست؛ بلکه یک آزمایش تاکتیکی بزرگ برای دو مربی باتجربه است.

مورینیو باید نشان دهد می‌تواند مجموعه‌ای از بزرگ‌ترین ستاره‌های فوتبال جهان را در یک سیستم واحد هماهنگ کند و فلیک باید ثابت کند رودری می‌تواند قطعه‌ای باشد که بارسلونا را از تیمی بسیار خوب به تیمی واقعاً قهرمان تبدیل کند.

در نهایت، شاید پاسخ این رقابت نه در نام‌های بزرگ، بلکه در جزئیات کوچک باشد؛ همان جزئیاتی که در بازی‌های بزرگ، معمولاً سرنوشت جام‌ها را تعیین می‌کنند. مورینیو در مراسم معارفه‌اش: رئال مادرید بالاترین مقصد برای یک مربی است

انتهای پیام/    

مونیر الحدادی با انتشار یک استوری اینستاگرامی به حضور یک‌ساله‌اش در استقلال پایان داد؛ بازیکنی که با سابقه بازی در بارسلونا به فوتبال ایران آمد و حالا به سومین مراکشی تاریخ لیگ برتر تبدیل شده که تجربه حضور در فوتبال ایران را پشت سر گذاشته است.

مونیر الحدادی، مهاجم اسپانیایی-مراکشی استقلال، سرانجام با انتشار یک استوری اینستاگرامی از هواداران این تیم خداحافظی کرد تا پرونده حضورش در جمع آبی‌پوشان پس از یک فصل بسته شود.

الحدادی که ابتدای فصل گذشته با رزومه‌ای قابل توجه و سابقه بازی در بارسلونا راهی استقلال شده بود، یکی از پرسر و صداترین خریدهای خارجی لیگ برتر به شمار می‌رفت. او اگرچه نتوانست همراه استقلال به افتخار بزرگی دست پیدا کند، اما از نظر آماری یکی از مؤثرترین بازیکنان خارجی فصل تیمش بود.

سومین مراکشی تاریخ لیگ برتر

مهاجم ۳۰ ساله استقلال در مجموع ۲۸ مسابقه با پیراهن این تیم به میدان رفت؛ ۱۸ بازی در لیگ برتر، دو دیدار در جام حذفی و هشت مسابقه در لیگ قهرمانان آسیا ۲. حاصل عملکرد او چهار گل و پنج پاس گل در تمامی رقابت‌ها بود؛ آماری که نشان می‌دهد الحدادی روی ۹ گل استقلال نقش مستقیم داشته و در مجموع عملکرد قابل قبولی از خود به جا گذاشته است. با پایان حضور مونیر الحدادی، نام او در کنار دو بازیکن دیگر به عنوان مراکشی‌های تاریخ لیگ برتر ایران ثبت شد؛ دو بازیکنی که تجربه‌های متفاوتی در فوتبال ایران داشتند.

عادل شیحی؛ تجربه‌ای کوتاه در استقلال

پیش از الحدادی، عادل شیحی نخستین بازیکن مراکشی بود که پیراهن استقلال را بر تن کرد. او با سابقه بازی در فولام به فوتبال ایران آمد، اما دوران حضورش چندان دوام نداشت. شیحی تنها در شش مسابقه برای استقلال بازی کرد و بدون ثبت گل یا پاس گل از این تیم جدا شد. مهم‌ترین خاطره او حضور در دربی فروردین ۱۳۹۵ بود؛ مسابقه‌ای که در ترکیب اصلی قرار گرفت اما به دلیل مصدومیت در همان نیمه نخست زمین را ترک کرد.

ایوب العملود؛ یک فصل در پرسپولیس

دیگر مراکشی حاضر در لیگ برتر ایران، ایوب العملود بود که با نظر خوان کارلوس گاریدو به پرسپولیس پیوست. این مدافع راست طی یک فصل حضورش، ۲۴ بار برای سرخپوشان در سه رقابت مختلف به میدان رفت و تنها یک گل به ثمر رساند؛ گلی که در هفته دوم لیگ بیست‌وچهارم مقابل تراکتور زده شد و مانع شکست پرسپولیس شد. حالا با خداحافظی رسمی مونیر الحدادی، حضور یکی از شناخته‌شده‌ترین بازیکنان خارجی فصل گذشته لیگ برتر در استقلال به پایان رسیده است؛ بازیکنی که با وجود شرایط پرنوسان تیم، توانست یکی از مؤثرترین خارجی‌های فصل آبی‌پوشان باشد و نامش را به عنوان موفق‌ترین فوتبالیست مراکشی تاریخ لیگ برتر ایران از نظر اثرگذاری روی گل ثبت کند.

به گزارش ورزش سه، بارسلونا امسال تابستان دست به جیب شده و با شرایط مالی بهتر نسبت به سال‌های گذشته، چند بازیکن سرشناس را به خدمت گرفته است، اما در کنار خریدهایی مثل آنتونی گوردون، کریم آدیمی و به‌خصوص رودری، هانسی فلیک همچنان نگاه ویژه‌ای به استعدادهای لاماسیا دارد؛ بازیکنانی که قرار است در فصل پیش رو فرصت بیشتری برای حضور در تیم اصلی پیدا کنند.

قهرمان اسپانیا علاوه بر این نفرات، در آستانه بازگرداندن ژائو کانسلو قرار دارد و دکو همچنان به دنبال اضافه کردن یک مهره هجومی دیگر به تیم است. در حال حاضر لائوتارو مارتینز، مهاجم اینتر، هدف شماره یک بارسلونا محسوب می‌شود؛ چرا که پرونده جذب خولین آلوارز به طور کامل منتفی شده است.

بارسلونا همچنین تلاش دارد از همین حالا برای تابستان ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی کند؛ تابستانی که به دلیل کاهش درآمدهای باشگاه در پی ادامه بازسازی نوکمپ و بازگشت دوباره تیم به ورزشگاه مونتجوئیک، دست مدیران برای خرید بازیکن بسته‌تر خواهد بود. با این حال، DNA بارسلونا همچنان به لاماسیا گره خورده است و به نظر می‌رسد فصل جدید نیز فرصت مهمی برای چند استعداد جوان این باشگاه باشد.

آلوارو کورتس، مدافعی به سبک اصیل بارسا

آلوارو کورتس، ۲۱ ساله، فصل گذشته کاپیتان تیم دوم بارسلونا بود و با جدایی رونالد آرائوخو، فرصت خوبی برای حضور در تیم اصلی پیدا کرده است. نکته مهم اینکه بارسا قصد ندارد برای پر کردن جای خالی مدافع اروگوئه‌ای بازیکن جدیدی جذب کند و همین می‌تواند مسیر کورتس را برای رسیدن به تیم اول هموارتر کند.

این مدافع چپ‌پا، از نظر سبک بازی شباهت زیادی به مدافعان سنتی بارسلونا دارد. او در جای‌گیری و خواندن بازی بسیار هوشمندانه عمل می‌کند و در کار با توپ کیفیت بالایی دارد.

کورتس از نظر فیزیکی هم بازیکن قدرتمندی است و همین ویژگی به او اجازه می‌دهد در دوئل‌ها موفق باشد. رسانه‌هایی که شرایط بارسلونا را از نزدیک دنبال می‌کنند، همچنین از شخصیت قدرتمند این بازیکن به عنوان یکی دیگر از نقاط قوتش یاد کرده‌اند.

ژاوی اسپارت، محبوب ویژه فلیک

اگر قرار باشد از بین استعدادهای لاماسیا یک بازیکن بیش از بقیه فرصت بازی پیدا کند، ژاوی اسپارت، ۱۹ ساله، یکی از جدی‌ترین گزینه‌هاست.

فلیک علاقه بسیار زیادی به این بازیکن دارد و بارها به صورت علنی از کیفیت او تمجید کرده است. سرمربی بارسلونا فصل گذشته چندین بار از اسپارت استفاده کرد. فلیک اخیراً درباره او گفته بود: «او بازیکنی در سطح بالاست.»

اسپارت بازیکنی است که در پست دفاع راست بازی می‌کند، اما توانایی حضور در خط میانی را هم دارد. چندپسته بودن، در کنار بلوغ فوق‌العاده او در بازی، باعث شده اسپارت به گزینه‌ای جدی برای خط میانی بارسلونا تبدیل شود.

ابریما تونکارا، جواهری ۱۶ ساله

وقتی از استعداد ناب صحبت می‌کنیم، ابرِیما تونکارای ۱۶ ساله، بازیکنی است که می‌تواند هواداران بارسلونا را در نوکمپ نیم‌خیز کند.

این هافبک هجومی بازیکنی بسیار کامل است و از نظر ویژگی‌های فنی و سبک بازی، تفاوت‌هایی با محصولاتی دارد که معمولا از لاماسیا بیرون می‌آیند.

تونکارا به لطف قدرت بدنی و قدرت دوندگی انفجاری بالای خود، به‌سادگی می‌تواند در نبردهای یک مقابل یک تفاوت ایجاد کند. او از آن دسته بازیکنانی است که می‌تواند به تنهایی یک خط دفاعی را به دردسر بیندازد و در رده سنی خود، یکی از بهترین دریبل‌زن‌های فوتبال جهان به شمار می‌رود.

حمزه عبدالکریم، پدیده‌ای که زودتر از انتظار رسید

حمزه عبدالکریم، ۱۸ ساله، فصل گذشته در میانه راه به بارسلونا اضافه شد، اما خیلی زود توانست همه را تحت تاثیر قرار دهد.

او امسال تابستان در پیش‌فصل بارسا بارها گلزنی کرد و ویژگی‌های یک مهاجم فرصت‌طلب و به قول کاتالان‌ها «روباه محوطه جریمه» را به نمایش گذاشت؛ خصوصیاتی که می‌تواند به او اجازه دهد در کنار تیم اصلی باقی بماند و به مرور فرصت‌هایی برای حضور در مسابقات به دست بیاورد.

جسی بیسیوو، گزینه‌ای برای روزهای شلوغ

در کنار این چهار بازیکن، جسی بیسیوو، ۱۸ ساله، هم شایسته توجه است. این بازیکن به تازگی از بروژ به بارسلونا پیوسته و اگرچه در پست‌های کناری با رقابت بسیار بیشتری نسبت به سایر استعدادهای این فهرست مواجه است، اما در همین مدت کوتاه توانایی‌هایش را نشان داده است.

بیسیوو ثابت کرده که در صورت مصدومیت بازیکنان اصلی یا نیاز فلیک به چرخش در ترکیب، می‌تواند پاسخ اعتماد کادر فنی را بدهد.