سرویس سیاست مشرق*- تابستان ۱۳۶۷، گروهک تروریستی منافقین با اتکاء به پشتیبانی همهجانبه رژیم بعث عراق، حمایت برخی بازیگران خارجی و بر پایه این تحلیل که جمهوری اسلامی از پشتوانه مردمی تهی شده و جامعه ایران از جنگ به ستوه آمده است، عملیات «فروغ جاویدان» را آغاز کرد. راهبرد این سازمان، تصرف کرمانشاه، گسترش آشوب در شهرهای مسیر و رسیدن به تهران ظرف چند روز بود؛ اما این محاسبه، برآوردی نادرست از واقعیات اجتماعی ایران بود.
در مقابل، واکنش سریع نیروهای مسلح و حضور گسترده نیروهای مردمی، عملیات مرصاد را به نقطه پایان توهم توان نظامی این سازمان تبدیل کرد. ستونهای زرهی منافقین در غرب کشور منهدم شدند و رؤیای فتح تهران برای همیشه به تاریخ پیوست. در همان مقطع نیز در پی دستور قاطع و الهی امام و تصمیمات قضایی و امنیتی آن دوره، شماری از تروریستهای وابسته به این گروهک مجازات شدند؛ رخدادی که همچنان از منظر تاریخی و حقوقی موضوع دیدگاهها و ارزیابیهای متفاوت است و بهسبب انقطاع و سکوت تاریخی و عدم روایت صحیح برای نسلهای بعدی، محل منازعه و فتنهانگیزی و وارونهنمایی و مظلومنمایی منافقین است.
شکست مطلق نظامی منافقین در سال ۶۷، به معنای پایان دشمنی آنان با مردم نبود؛ بلکه صرفاً تاکتیک نفاق تغییر کرد. سازمانی که نتوانست از مرزهای جغرافیایی عبور کند، سالهاست تلاش میکند از مرزهای ذهنی و شناختی جامعه عبور کند. میدان نبرد از ارتفاعات چهارزبر به شبکههای اجتماعی، پیامرسانها، رسانههای اینترنتی و بسترهای ارتباطی منتقل شده است. امروز هدف، اشغال سرزمین نیست؛ بلکه اشغال ذهن، تغییر ادراک، فرسایش اعتماد عمومی و تضعیف انسجام ملی است.
بررسی روندهای امنیتی نشان میدهد که منافقین طی دو دهه اخیر سرمایهگذاری گستردهای بر جنگ رسانهای و شناختی انجام داده است. بهرهگیری از شبکههای اجتماعی، تولید محتوای هدفمند، عملیات روایتسازی، فضاسازی رسانهای، استفاده از حسابهای ناشناس و جعلی و یا پوششی با شبکههای هماهنگ، بخشی از راهبردی است که هدف آن اثرگذاری بر افکار عمومی، بهویژه نسل جوانی است که تجربه مستقیمی از اقدامات تروریستی این سازمان در دهه ۱۳۶۰ ندارد.
یکی از ابعاد کمتر دیدهشده این راهبرد، ایجاد بستری برای نفوذ اجتماعی در فضای مجازی است. به گفته نهادهای امنیتی جمهوری …
![[علی دارابی] گرفتار دولت در دولت نشویم!](/news/u/2026-08-23/ettelaat-dxse1.jpg)