اقتصاد۲۴- بارزی، مدافع تاریخی روسونری و آتزوری درگذشت. او سال گذشته تحت عمل جراحی تودهای در ریه قرار گرفته بود و در حالی با فوتبال وداع میکند که یکی از بزرگترین مدافعان تمام دوران به شمار میرفت، مردی که حتی رقبای قدیمیاش نیز او را الگویی کمنظیر میدانستند.
باشگاه میلان و تمام دنیای فوتبال در سوگ فرو رفتهاند. بارسی که هشتم ماه مه، ۶۶ سالگی خود را جشن گرفته بود، درگذشت. باشگاه میلان در بیانیهای اعلام کرد: «تاریخ باشگاه میلان در سوگ درگذشت فرانکو بارزی است. الگو بودن او و شخصیت عمیقش، مانند پیراهن شماره شش او، برای همیشه بخشی جداییناپذیر و بنیادین از دیانای و مسیر این باشگاه خواهد بود.»
بارزی که در سال ۲۰۲۵ به دلیل وجود یک توده در ریه تحت عمل جراحی قرار گرفته بود، پس از آن چند بار به ورزشگاه سنسیرو بازگشت و همچنین یکی از آخرین مشعلدارانی بود که در مراسم افتتاحیه بازیهای المپیک زمستانی میلان-کورتینا ۲۰۲۶ مشعل المپیک را حمل کرد. او در مجموع ۷۱۹ بازی برای میلان انجام داد و با این تیم شش قهرمانی سری آ و سه قهرمانی جام باشگاههای اروپا (لیگ قهرمانان اروپا) را به دست آورد. همچنین با پیراهن تیم ملی ایتالیا ۸۱ بار به میدان رفت و قهرمان جام جهانی ۱۹۸۲ شد.
تو برای همیشه جاودانهای، حتی اگر دیگر در میان ما نباشی. فرانکو بارزی در آخرین و مرگبارترین نبردش تسلیم شد. فوتبال ایتالیا و جهان در سوگ او نشستهاند و میلان با بزرگترین اسطوره خود وداع میکند. زندگیای سراسر وفاداری که سرانجام با بیماریای در هم شکست که در سالهای اخیر فرانکو را وادار کرده بود پیوسته برای زندگی بجنگد، مبارزهای که همیشه با سری افراشته انجام داد. اینگونه یکی از بزرگترین مدافعان تاریخ فوتبال از دنیا رفت، مردی که همه، حتی رقبای دیرینهاش، او را الگویی مثالزدنی میدانستند.
بارزی از همان دوران نوجوانی عادت داشت یکی پس از دیگری بر موانع غلبه کند و روحیهای کمنظیر از خود نشان دهد. او در تیم اتحادیه ورزشی کلیسایی تراوالیاتو، شهری در استان برشا، درخشید. تنها در ۱۴ سالگی پدر و مادرش را از دست داد. سال ۱۹۷۴ به خانوادهای پیوست که هرگز آن را ترک نکرد، باشگاه میلان.
سرنوشت، اما بازی عجیبی داشت. برادرش بپه که دو سال از او بزرگتر و هوادار میلان بود، به تیمهای پایه اینتر …
