اقتصادنیوز نوشت: درمان دیگر همیشه با نسخه و نوبت شروع نمیشود؛ گاهی با «اعتبار فعال کن»، «۴ قسطه پرداخت کن» و «کد تخفیف ویزیت» شروع میشود. از دندانپزشکی و فیزیوتراپی تا رواندرمانی، روانپزشکی، دارو، آزمایش در منزل و ویزیت آنلاین.
بازار سلامت در ایران آرامآرام دارد شبیه بازار خرید موبایل و لوازم خانگی میشود؛ امروز درمان کن، از ماه بعد تسویه کن. مسئله فقط رشد چند استارتاپ یا تبلیغ چند کلینیک نیست؛ مسأله کم شدن نقدینگی خانوارهاست، جایی که بیمار برای درد امروز ناچار است از درآمد ماه بعدش قرض بگیرد. دکتر! کمتر حساب نمیکنید؟
در مطبها، بخشی از گفتوگوها دیگر فقط درباره درد، نسخه و آزمایش نیست؛ درباره تخفیف هم هست. بیمار بعد از ویزیت، کنار منشی میایستد و آرام میپرسد: «ویزیت آزاد حساب میشه؟ بیمه چیزی کم نمیکنه؟ نمیشه یه مقدار کمتر بگیرید؟» در بعضی مطبها بیمار همانجا چانه میزند، نه از سر عادت بازار، بلکه از سر ناچاری. بیماری که آمده متخصص قلب، پوست، زنان یا روانپزشک، پیش از اینکه نسخه را بگیرد، ذهنش درگیر این است که آیا پول دارو هم میرسد یا نه.
برای پزشک هم این وضعیت ساده نیست. بخشی از پزشکان میگویند بیمارانی را میبینند که ویزیت میشوند، اما آزمایش، عکس، دارو یا جلسه بعد را عقب میاندازند. در درمانهای ادامهدار، این عقبانداختن خطرناکتر است؛ بیمار فیزیوتراپی را نیمهکاره رها میکند، تراپی را بعد از دو جلسه قطع میکند یا دارو را نصفه مصرف میکند تا دیرتر تمام شود. این همان جایی است که فقر نقدینگی، آرامآرام تبدیل به فقر درمان میشود. درمان در ۱۴۰۵؛ بیآمار اما پُرهزینه
آمار سالانه هزینه درمان در سبد خانوار برای ۱۴۰۵ هنوز منتشر نشده، اما آخرین داده رسمی نشان میدهد در سال ۱۴۰۳ بهداشت و درمان ۸.۷ درصد از هزینه خانوارهای شهری و ۹.۸ درصد از هزینه خانوارهای روستایی را به خود اختصاص داده بود. تازهترین نشانههای تورمی هم نشان میدهد فشار درمان در سال ۱۴۰۵ کمتر نشده است؛ تورم سالانه کشور در خرداد ۱۴۰۵ به ۶۲ درصد رسیده و در اردیبهشت همین سال، تورم ماهانه گروه بهداشت و درمان ۲۳.۱ درصد گزارش شده بود؛ عددی که توضیح میدهد چرا درمان برای بسیاری از خانوارها از یک هزینه معمولی، به بدهی ماهانه تبدیل شده …
