به گزارش اطلاعات آنلاین، رونمایی از موشک سطح به هوای PAC-3 Adapted Capability Effector (ACE) برای سامانه پدافند هوایی برد بلند MIM-104 پاتریوت به عنوان جایگزینی بسیار کمهزینهتر برای گونه بهبودیافته بخش موشکی PAC-3 (MSE) که در حال حاضر در خدمت است، سوالات مهمی را در مورد آینده قابلیتهای دفاع موشکی ایالات متحده و شرکای استراتژیک آن مطرح کرده است.
گرچه لاکهید مارتین جزئیات فنی نسبتاً کمی در مورد این موشک منتشر کرده، اما طراحی آن به طور قابل توجهی کوتاهتر و جمع و جورتر از PAC-3 MSE است. کاهش اندازه، همراه با قیمت پیشبینیشده بسیار پایینتر، تحلیلگران را به این نتیجه رسانده است که تقریباً برخی سازشهای عملکردی انجام شده است. این موارد میتواند شامل برد درگیری کوتاهتر، ارتفاع رهگیری پایینتر و کاهش توانایی در برابر پیشرفتهترین موشکهای بالستیک باشد که در حال حاضر با اپراتورهای پاتریوت روبرو هستند.
یکی از بارزترین تفاوتها در رندرهای رسمی لاکهید مارتین، فقدان سامانه کنترل وضعیت در اطراف بخش جلویی موشک است. موشک PAC-3 MSE از حلقهای از پیشرانههای مینیاتوری راکت برای فراهم کردن مانورپذیری بسیار بالا در لحظات پایانی قبل از رهگیری استفاده میکند و به موشک اجازه میدهد در برابر اهداف بالستیک بسیار چابک، به سرعت مسیر خود را اصلاح کند. حذف این سامانه، تولید را به طور قابل توجهی ساده کرده و هزینهها را کاهش میدهد، اگرچه به ناچار قابلیت مانور نهایی موشک را کاهش میدهد.
تحلیلگران همچنین اظهار داشتهاند که رهگیر جدید ممکن است کلاهک تقویتکننده کشندگی PAC-3 MSE را حذف کند. این ارتقا که در مدلهای بعدی PAC-3 معرفی شد، قطعات اضافی را بلافاصله قبل از برخورد مستقر میکند تا احتمال انهدام موشکهای بالستیک ورودی را افزایش دهد. در عوض، انتظار میرود PAC-3 ACE صرفاً بر فناوری hit-to-kill تکیه کند یا از پیکربندی کلاهک سادهتری برای کاهش بیشتر هزینههای تولید و سادهسازی تولید استفاده کند.
با توجه به اینکه طرح اولیه از محدودیتهای شدیدی در نبرد رنج میبرد، سوالات مهمی در مورد امکان اتکا به یک نمونه کمهزینهتر و کمتوانتر از انواع موجود PAC-3 مطرح شده است. منابع اوکراینی و غربی تایید کردهاند که سامانه پاتریوت قادر به رهگیری حملات موشکهای …
