متخصصان تغذیه تأکید میکنند که نحوه عملکرد بدن در ساعات مختلف شبانهروز و تداخلات شیمیایی میان مواد مغذی، نقش تعیینکنندهای در این فرآیند دارد:
مکملهای محلول در چربی (مانند ویتامینهای D، E، K و A): این گروه برای جذب بهینه به محیطی حاوی چربیهای سالم نیاز دارند و بهترین زمان مصرف آنها همراه با وعدههای غذایی اصلی (ترجیحاً ناهار یا شام) است.
ویتامینهای محلول در آب (مانند ویتامین C و گروه B): این ویتامینها معمولاً با معده خالی یا پیش از صبحانه جذب سریعتری دارند، هرچند برای کاهش حساسیتهای گوارشی میتوان آنها را با مقدار کمی غذا نیز مصرف کرد.
تداخلات و همنشینیهای مهم: برخی مکملها در صورت مصرف همزمان، مانع جذب یکدیگر میشوند؛ برای نمونه، رقابت میان املاحی مانند کلسیم و آهن میتواند کارایی هر دو را کاهش دهد.
پزشکان یادآوری میکنند که با وجود استانداردهای کلی زمانبندی، شرایط فیزیولوژیک هر فرد منحصربهفرد است و در صورت ابتلا به بیماریهای زمینهای یا مصرف داروهای خاص، مشورت با پزشک یا داروساز پیش از شروع هرگونه رژیم مکمل ضروری است.
