جوان آنلاین: ظهر عاشورا، دشمن گمان میکرد با فرود آمدن آخرین شمشیر، ندای «هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی» نیز برای همیشه خاموش خواهد شد؛ اما خون حسین (ع) بر خاک نماند، در رگهای تاریخ جاری شد. ۴۰ روز بعد، نخستین پاسخ به آن ندا داده شد؛ از جابربن عبدالله انصاری تا کاروان اسیران کربلا. از همان روز، اربعین متولد شد؛ نه بهعنوان یادبود یک حادثه، بلکه بهعنوان آغاز یک جریان. جریانی که پس از قرنها، هر سال میلیونها انسان را از دهها ملت و زبان، بدون اجبار، بدون منفعت مادی و بدون سازماندهی مرسوم، در یک مسیر واحد گرد هم میآورد.
راز اربعین همینجاست؛ اربعین یک راهپیمایی نیست، یک مدرسه است؛ مدرسهای که انسان میسازد. تمدنها پیش از آنکه با شهرها، فناوری و اقتصاد شکل بگیرند، با انسان ساخته میشوند. اگر انسان مسئول، مؤمن و ایثارگر وجود نداشته باشد، پیشرفتهترین تمدنها نیز از درون فرو میریزند. اربعین، هر سال میلیونها انسان را تمرین میدهد تا از «من» عبور کنند و به «ما» برسند؛ از منفعت شخصی به مسئولیت اجتماعی و از تماشاگر تاریخ بودن به سازنده تاریخ شدن.
قرآن کریم میفرماید: ﴿إِنَّ هَذِهِ أُمَّتُکمْ أُمَّةً وَاحِدَةً﴾. این آیه در مسیر نجف تا کربلا فقط تلاوت نمیشود؛ زندگی میشود. ایرانی و عراقی، عرب و عجم، آفریقایی و اروپایی، فقیر و ثروتمند، در کنار هم راه میروند؛ نه بهخاطر نژاد، زبان یا منافع مشترک، بلکه به خاطر حقیقتی مشترک. این همان «امت واحده» است که قرآن وعده آن را داده است. رهبر انقلاب اسلامی سالها پیش، این ظرفیت تمدنی را بهدرستی تشخیص دادند. ایشان اربعین را صرفا یک زیارت ندانستند، بلکه آن را «رسانه پرقدرت عاشورا» خواندند؛ رسانهای که اجازه نداد پیام کربلا در میان هیاهوی تبلیغات و تحریف دفن شود. ایشان تاکید کردند که همانگونه که اربعین نخست، عاشورا را زنده نگه داشت، اربعین امروز نیز رسانهای بیهمتا برای رساندن پیام حق به جهان است. همچنین راهپیمایی اربعین را «قوت اسلام» و «قوت جبهه مقاومت» توصیف کردند؛ زیرا این اجتماع عظیم، نمایش قدرت ایمانی امتی است که حول محور امام حسین (ع) شکل گرفته است.
ثمره این نگاه تمدنی، سالها بعد در میدان واقعیت آشکار شد. هنگامی که مراسم تشییع رهبر شهید از تهران آغاز شد، در قم ادامه یافت و سپس در نجف و کربلا، در همان مسیری …
