در آغاز این مراسم که به کوشش انجمن تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر شامگاه شنبه سوم مرداد ماه در سالن استاد عباس جوانمرد عمارت خانه تئاتر با اجرای سید جواد یحیوی برپا شد، یاد و خاطره اکبر عبدی گرامی داشته شد و حاضران به احترام این بازیگر یک دقیقه به پا خاستند و او را تشویق کردند.
در ادامه، مهدی قلعه، کارگردان تئاتر و رییس هیات مدیره انجمن تئاتر کودک و نوجوان با خوشامدگویی به حاضران، از حامیان این برنامه و نیز حامیان این انجمنو ایرج راد قدردانی کرد.
سپس علیرضا گیلوری، مدیر عامل خانه تئاتر در سخنانی از مجید قناد به عنوان نماد عشق به زندگی یاد کرد و افزود: امروز که قاب تلویزیون از حضور هنرمندانی، چون شما خالی است، بیشتر به زحمات شما پی میبریم.
او از قناد به عنوان هنرمندی یاد کرد که از اعتبار هنری خود برای پیشبرد امور صنفی تئاتر مایه میگذارد.
بعد از پخش کلیپی درباره قناد، رضا بابک، دیگر هنرمند پیشکسوت با یادآوری زمانی که تلویزیون هنوز به خانهها راه نیافته بود، عنوان کرد که اجرای برنامه نیازمند مهارت خاصی است و افزود: مجید به گردن همه حق دارد. انسان بسیار بزرگی است و زحمت بسیاری کشید. برنامههایی که ساخت، در دوران خودش نوآورانه بود. او بسیار راحت کودکان را به حرکت وامیداشت و در رشد آنان موثر بود.
بابک با یادآوری دوران اوج کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان افزود: مجید هم در زمانه خود برنامههای بسیار تاثیر گذاری ساخت و به خوبی توانست با بچهها ارتباط برقرار کند.
این هنرمند پیشکسوت با اشاره به نقش موثر آموزش هنر در پرورش کودکان خاطرنشان کرد: مجید انسانساز است و با عشق این کار را میکرد.
بابک در ادامه یادداشتی را درباره اکبر عبدی خواند و از او به عنوان پدیدهای در رشته خودش یاد و ابراز تاسف کرد که عبدی مورد سو استفاده قرار گرفت.
بعد از پخش کلیپی از مادر مجید قناد، مجید قناد در حالیکه متاثر شده بود، روی صحنه آمد و مدالیوم خانه تئاتر و نیز هدایای معاونت هنری، اداره کل هنرهای نمایشی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و حامیان برنامه با حضور ایرج راد، بهرام ابراهیمی، محمد بهرامی، علیرضا گیلوری، اصغر همت، مهدی شفیعی و کریمی صارمی به این هنرمند اهدا شد.
قناد در سخنانی گفت: نمیدانم چگونه باید تشکر کنم ولی واقعا خوشحالم که استادان و هنرمندانی را که از آنان آموختم، اینجا میبینم. من کاری نکردم جز اینکه عشقم را به بچهها بخشیدم.
او با قدردانی از مادرش گفت: ۷ ساله بودم که پدر را از دست دادم و مادرم، برایم هم پدر بود و هم مادر. پرستار بود و بسیار زیبا و هنوز هم برایم زیباست با اینکه ۹۰ سال سن دارد.
او با اشاره به خاطرههای مردم و کودکان نسلهای گوناگون از برنامههایش افزود: وقتی کسی میگوید گل گفتی آی گل گفتی، قلقلی کجاست، یه برنامه بریم. یعنی با برنامههای من خاطره دارد. همه این برنامهها برایخود من هم خاطره است و همه را دوست دارم و آن روزهایی که کار میکردیم و برنامه میساختیم، برایم پر از خاطره بود، چه در زمان جنگ و چه حالا.
قناد با روایت خاطرهای از ضبط یکی از برنامههایش و اتفاقی که در جریان ضبط این برنامه برای یکی از کودکان حاضر در برنامه افتاد، ادامه داد: ما فقط روی صحنه بچهها را دوست نداشتیم و خارج از صحنه هم این عشق را داشتیم و کودکان این حس را دریافت میکنند و من این را از استادانم آموختم.
او با قدردانی از هنرمندانی که در سختترین شرایط روی صحنه میروند، افزود: هنرمندان روح لطیفی دارند ولی گاه در سختترین شرایط حتی بعد از خاکسپاری عزیز خود روی صحنه میروند.
این هنرمند با بیان دلتنگی خود برای ساخت برنامههای کودک ادامه داد: دلم برای بچهها تنگ شده که یک روز صبح بگویم بچهها سلام ولی چه کنم آن دلی که باید آرامش داشته باشد و آن شرایط وجود ندارد. برای اینکه به خودم دلگرمی بدهم، تئاتر میبینم.
قناد از انجمن تئاتر کودک و نوجوان و هیات مدیره خانه تئاتر برای تلاشهایشان در اداره خانه تئاتر تشکر کرد.
در بخش بعدی، گروهی از هنرجویان آموزشگاه زنبورک به اجرای چند قطعه موسیقی از جمله موسیقی فیلم «کلاه قرمزی و پسر خاله» و تیتراژ برنامه «آقای حکایتی» پراختند.
در ادامه برنامه، اعضای انجمن تئاتر کودک و نوجوان موسیقی برنامه:گل گفتی آی گل گفتی» را اجرا کردند.
سپس پارمین رهبری، یکی از کودکان غزلی از حافظ را اجرا کرد.
