آرمان امروز : فولاد خوزستان بهعنوان دومین قطب تولید فولاد کشور و بزرگترین عرضهکننده شمش فولادی ایران، با وجود ظرفیت اسمی چهار میلیون تن فولاد در سال، به دلیل محدودیتهای برق و گاز در سالهای اخیر نتوانسته از ظرفیت واقعی خود استفاده کند. آمارها نشان میدهد صنعت فولاد ایران طی سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ حدود ۲۶ میلیون تن تولید را به ارزش تقریبی ۱۴ میلیارد دلار به دلیل ناترازی انرژی از دست داده است.
در نگاه نخست، فولاد خوزستان یک شرکت بزرگ فولادی است؛ اما در واقع، یکی از ستونهای اصلی زنجیره ارزش فولاد ایران به شمار میرود. مجموعهای که طی بیش از چهار دهه فعالیت، به دومین قطب تولید فولاد کشور، بزرگترین عرضهکننده شمش فولادی ایران و تأمینکننده مواد اولیه بخش مهمی از صنایع پاییندستی تبدیل شده است. با این حال، مهمترین چالش امروز این مجموعه، نه کمبود ظرفیت تولید، بلکه محدودیت در بهرهبرداری از ظرفیتهایی است که با میلیاردها تومان سرمایهگذاری ایجاد شدهاند.
فولاد خوزستان با ظرفیت اسمی چهار میلیون تن فولاد در سال، در سالهای اخیر به دلیل محدودیتهای برق و گاز، نتوانسته از ظرفیت واقعی خود استفاده کند و تولید آن به کمتر از سه میلیون تن رسیده است. این کاهش، نه ناشی از کمبود مواد اولیه است، نه ضعف فناوری و نه نبود بازار؛ تنها نتیجه ناترازی انرژی است.
این تصویر، تنها به فولاد خوزستان محدود نمیشود. آمارهای چهار سال اخیر نشان میدهد از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳، صنعت فولاد ایران به دلیل محدودیتهای انرژی حدود ۲۶ میلیون تن تولید خود را از دست داده است؛ رقمی که ارزش اقتصادی آن حدود ۱۴ میلیارد دلار برآورد میشود. این ارقام نشان میدهد مسئله امروز صنعت فولاد، کمبود ظرفیت نیست؛ بلکه محرومیت از بهرهبرداری از ظرفیتهای موجود است.
فولاد خوزستان روشنترین مصداق این واقعیت است. این شرکت با برخورداری از بزرگترین مگامدول تولید آهن اسفنجی کشور، زیرساختهای گسترده، دسترسی همزمان به حملونقل ریلی، جادهای و …
