«هر روستا، یک بومگردی»؛ شعاری که قرار بود نسخهای برای رونق گردشگری روستایی باشد، اما بدون شناخت ظرفیتهای طبیعی، فرهنگی و اجتماعی هر منطقه، میتواند بهجای توسعه پایدار، به مداخلهای بیرونی و آسیبزا تبدیل شود. کارشناسان معتقدند اکوتوریسم پیش از ساخت اقامتگاه، به برنامهریزی، توانمندسازی جامعه محلی و پذیرش واقعی میزبان نیاز دارد. اکوتوریسم، به دلیل نیازنداشتن به زیرساختهای سختافزاری پرهزینه مانند هتلهای لوکس و حملونقل پیچیده، از نگاه برخی تصمیمسازان، طرحی آسان و سریعالاجراست.
