چرا سیاست‌های موقت اقتصادی در ایران، دائمی می‌شوند؟

تقریباً هیچ سیاست اقتصادی در ایران با این جمله معرفی نمی‌شود که «این یک تصمیم دائمی است». برعکس، اغلب سیاست‌ها با وعده‌ای آرامش‌بخش و با تأکیداتی از جمله «تا زمان عادی شدن شرایط»، «به صورت موقت»، «برای کنترل بازار» یا «تا پایان بحران» آغاز می‌شوند. از ارز ترجیحی و ممنوعیت‌های تجاری گرفته تا قیمت‌گذاری دستوری، محدودیت‌های صادراتی، معافیت‌های مالیاتی و انواع سهمیه‌بندی‌ها، بسیاری از مداخلاتی که قرار بود واکنشی کوتاه‌مدت به یک وضعیت اضطراری باشند، سال‌ها دوام آورده‌اند و حتی به بخشی از ساختار اقتصادی ما تبدیل شده‌اند.