با اشاره به نقش خاله و عمه در دوره نوجوانی، اظهار کرد: از آنجا که خاله و عمه نه مسئول مستقیم تربیت هستند و نه معمولا در جایگاه رقابت با نوجوان قرار میگیرند، میتوانند به «پایگاه امنی» برای شکلگیری هویت مستقل او تبدیل شوند.وی افزود: نوجوان به فضایی نیاز دارد که در آن بتواند بدون ترس از قضاوت یا طرد شدن، پرسشگری کند. در این میان، خاله یا عمهای که نقش «تسهیلگر» داشته باشد نه تصمیمگیرنده، میتواند با فراهم کردن فرصت گفتوگو و تفکر متفاوت، نیاز نوجوان به خودمختاری و ابراز وجود را پاسخ دهد.
رازگویی با خاله و عمه به معنای فاصلهگرفتن از والدین نیست
این روانشناس درباره رازدار دانستن خاله یا عمه از سوی نوجوان نیز گفت: انتخاب خاله یا عمه بهعنوان محرم راز، لزوما به معنای فاصله عاطفیبا والدین نیست. بسیاری از نوجوانانی که با والدین خود رابطهای ایمن دارند نیز ترجیح میدهند درباره برخی موضوعات با یک بزرگسال دیگر صحبت کنند.نهضت ادامه داد: این انتخاب، در بسیاری از موارد، بخشی طبیعی از فرآیند مرزگذاری سالم است؛ فرآیندی که به نوجوان کمک میکند ضمن حفظ دلبستگی به خانواده، هویت مستقل خود را نیز شکل دهد. اگر خاله یا عمه بتوانند بدون تحمیل دیدگاه، بدون قرار دادن نوجوان در برابر والدین و بدون سلب مسئولیت از او، فضایی برای گفتوگو و تامل فراهم کنند، نقش مهمی در رشد هویت، افزایش خودآگاهی و شکلگیری استقلال روانشناختی نوجوان خواهند داشت.
وی تاکید کرد: گاهی نوجوان بهدنبال کسی نیست که مشکلش را حل کند، بلکه بهدنبال بزرگسالی است که شاهد شکلگیری هویت او باشد، تغییراتش را ببیند و بدون عجله برای اصلاح یا قضاوت، این فرآیند را همراهی کند.
وابستگی به خاله و عمه، همیشه نشانه مشکل خانوادگی نیست
این روانشناس با بیان اینکه نباید وابستگی کودک یا نوجوان به خاله و عمه را بهسرعت نشانه کمتوجهی والدین دانست، گفت: در برخی خانوادهها، بهدلیل اشتغال والدین، بیماری، استرسهای مزمن یا تعارضهای خانوادگی، بخشی از نیازهای هیجانی کودک کمتر پاسخ داده میشود. در چنین شرایطی، خاله یا عمه میتوانند با حضوری گرم و پاسخگو، بخشی از این خلأ را جبران کنند و در کنار والدین، نقش منابع حمایتی مکمل را بر عهده بگیرند.نهضت افزود: وابستگی بیشتر به خاله یا عمه، بهخودیخود نشانه …
