هفت صبح| صبحهای جمعه، ورودی مسیرهای دربند، درکه، گلابدره، دارآباد، کلکچال و توچال پر از خانوادهها، دانشجویان و کارمندانی است که کولهای سبک بر دوش انداختهاند و چند ساعت پیادهروی در ارتفاع را به شلوغی شهر ترجیح میدهند. طی سالهای اخیر، کوهپیمایی از یک ورزش تخصصی فاصله گرفته و به یکی از محبوبترین تفریحات کمهزینه شهری تبدیل شده است. با این حال، هر کسی که برای نخستین بار تصمیم میگیرد وارد این دنیا شود، با یک پرسش مشترک روبهرو میشود. این که برای شروع، چقدر باید هزینه کرد؟بررسی بازار تجهیزات کوهپیمایی در روزهای اخیر نشان میدهد که با وجود رشد قیمتها، همچنان میتوان با بودجهای معقول تجهیزات اولیه را تهیه کرد. البته فاصله میان مدلهای اقتصادی و تجهیزات حرفهای بسیار زیاد است و گاهی اختلاف قیمت یک کالا به چند برابر میرسد.اولین وسیلهای که تقریبا همه مربیان کوهپیمایی توصیه میکنند، باتوم یا عصای تلسکوپی است. این وسیله فشار وارد شده به زانوها را در شیبهای تند کاهش میدهد و تعادل فرد را در مسیرهای سنگی افزایش میدهد. در بازار امروز، یک باتوم معمولی با بدنه آلومینیومی حدود ۸۰۰ هزار تومان قیمت دارد. اگر خریدار سراغ مدلهای نیمهحرفهای با سیستم قفل مقاومتر، وزن کمتر و دسته ارگونومیک برود، باید حدود ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان هزینه کند. مدلهای تمام کربنی برندهای مشهور حتی از پنج میلیون تومان نیز عبور کردهاند. در مسیرهای ساده، یک باتوم برای دست چپ کافی است ولی برخی شیبهای تند، به دو باتوم نیاز دارد.
اما مهمترین خرید هر کوهپیما، کفش است. فروشندگان بازار تجهیزات ورزشی معتقدند بسیاری از آسیبهای پا و مچ، نتیجه استفاده از کفش نامناسب است. کفشهای اقتصادی که برای برنامههای سبک و یکروزه طراحی شدهاند، بین ۳ تا ۵ میلیون تومان قیمت دارند. اگر مسیرهای سنگیتر یا برنامههای طولانیتر مدنظر باشد، باید سراغ مدلهایی در محدوده ۶ تا ۱۲ میلیون تومان رفت. کفشهای حرفهای خارجی نیز گاهی تا مرز ۲۰ میلیون تومان قیمت میخورند.
کولهپشتی، وسیله مهم بعدی است. برای برنامههای یکروزه، ظرفیت ۲۰ تا ۳۰ لیتر کافی است. قیمت چنین کولههایی از حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان آغاز میشود و در مدلهای باکیفیتتر به ۴ میلیون تومان میرسد. وجود بند کمری، سیستم تهویه …
