پارسیپور میان ادبیات، زندان و مهاجرت زیست. بخش بزرگی از عمر خود را در کشاکش محدودیتهای سیاسی، تبعید و دشواریهای معیشتی سپری کرد. اما هرگز از نوشتن دست نکشید و پیوندش را با سرزمین مادری حفظ کرد.