ببینید | مهران مدیری: دیگر در هیچ مراسم تشییع و خاکسپاری شرکت نکردم و نخواهم کرد! / مدیری از چه چیزی ناراحت شد؟

روز ملی سینما، بیش از آنکه صرفا مناسبتی برای تبریک گفتن به سینماگران و یادآوری تاریخ این هنر در ایران باشد، فرصتی است برای بازاندیشی در مفهوم «سینمای ملی».

وقتی چراغ‌های سالن خاموش می‌شوند، جهان دیگری آغاز می‌شود؛ جهانی که در آن می‌توان خندید، گریست، عاشق شد، سفر کرد و حتی برای چند ساعت، خود را جای آدم دیگری گذاشت. ۲۱ شهریور، روز ملی سینما، فرصتی است برای بزرگداشت هنری که بیش از یک قرن است بخشی از حافظه و رؤیای جمعی ایرانیان را ساخته است.

یک فعال سینما با تأکید بر اینکه طراحی صحنه نباید به آماده‌سازی سطحی صحنه تقلیل پیدا کند، می‌گوید: متأسفانه در بسیاری از پروژه‌ها نگاه خلاقانه جای خود را به نگاه پیمانکاری داده و طراحان فرصت خلق جهان فیلم را ندارند.

فرارسیدن روز ملی سینما فرصتی است برای درنگی دوباره بر هنری که نه‌تنها روایتگر جهان، بلکه روایتگر انسان است. سینما، بیش از آنکه مجموعه‌ای از قاب‌ها، صداها و روایت‌ها باشد، تجربه‌ای فلسفی از زیستن است؛ تجربه‌ای که مخاطب را از سطح تماشا فراتر می‌برد و به تأمل درباره معنای دیدن، حقیقت، زمان و خویشتن فرامی‌خواند.

سهم حدود ۱۷ درصدی آثار کودک و نوجوان از فروش در نمودار سایت سمفا(سامانه اماری فروش بلیت سینما در کشور)، در کنار کمبود تولید، ضعف فیلمنامه و مشکلات اکران، یک سؤال جدی را پیش روی سینمای ایران گذاشته است؛ چرا برای یکی از مهم‌ترین گروه‌های مخاطب، فیلم‌های متنوع و مستمر تولید نمی‌شود؟

بیژن همدرسی*