«خودم میخواهم در خانه بنشینم»؛ این جملهای است که امسال بسیاری از مستاجران تهرانی از زبان صاحبخانهها شنیدهاند.
واکنشی مستقیم به مصوبه تعیین سقف ۲۵ درصدی افزایش اجارهبها که مالکان را ترغیب میکند با بهانههایی مثل نیاز شخصی یا تعمیرات اساسی، مستاجر قبلی را بلند کرده تا ملک را با قیمتهای نجومی جدید به فرد دیگری واگذار کنند.
بررسیها نشان میدهد متوسط اجاره ماهانه آپارتمان معمولی در تهران به سطحی غیرقابل تحمل رسیده است.
اجارههای ۴۰ تا ۵۰ میلیون تومانی برای واحدهای میان متراژ و ارقام ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون تومانی در محلات شمالی، تصویری روشن از این بازار آشفته است که در آن مالکان برای حفظ ارزش پول خود در اقتصاد تورمی، رقم ودیعه را تا حد ممکن بالا میبرند.
این وضعیت سبب شده هزینه مسکن سهمی بیش از ۶۰ تا ۷۰ درصد از درآمد ماهانه حقوق بگیران را ببلعد و فضا را برای آموزش، سلامت و تغذیه از بین ببرد.
بحرانی که به بازآرایی ساختار اجتماعی پایتخت، تغییر کیفیت …
